790
Συναθλητές και αντίπαλοι σηκώνουν στα χέρια τον Ρότζερ Φέντερερ - στο αντίο του στα γήπεδα του τένις | Action Images via Reuters/Andrew Boyers

Το «φαινόμενο» Ρότζερ Φέντερερ

Sportscaster Sportscaster 24 Σεπτεμβρίου 2022, 17:21
Συναθλητές και αντίπαλοι σηκώνουν στα χέρια τον Ρότζερ Φέντερερ - στο αντίο του στα γήπεδα του τένις
|Action Images via Reuters/Andrew Boyers

Το «φαινόμενο» Ρότζερ Φέντερερ

Sportscaster Sportscaster 24 Σεπτεμβρίου 2022, 17:21

Πλημμύρισε από δάκρυα η «O2 Arena» του Λονδίνου στον «τελευταίο χορό» του Ρότζερ Φέντερερ. Και ποιος δεν έκλαψε… Ο ίδιος ο ελβετός υπεραθλητής -ανέκαθεν ευσυγκίνητος στις χαρές και τις λύπες- και η οικογένειά του. Ο μεγάλος του αντίπαλος, αλλά φίλος και συμπαίκτης του στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι, Ράφα Ναδάλ. Ο Τζόκοβιτς, ο Τσιτσιπάς, ο Μάρεϊ, ο Τιαφό, ο Σοκ και οι υπόλοιποι σπουδαίοι τενίστες των δύο ομάδων που παίρνουν μέρος στο «Laver Cup». Οι θεατές, που έγιναν μάρτυρες ιστορικών στιγμών. Οι απανταχού θαυμαστές του, που παρακολούθησαν το «τέλος εποχής» σε τηλεοπτική μετάδοση. Δάκρυσε και το τένις, που έχασε τον «βασιλιά» και, συνάμα, τον πιο πιστό «στρατιώτη» του.

Είναι, άραγε, ο 41χρονος, ο κορυφαίος τενίστας όλων των εποχών; Οι αριθμοί λένε «όχι». Ο χρόνος φρόντισε, ώστε ο Ναδάλ και ο Τζόκοβιτς (πέντε και έξι χρόνια νεώτεροι από τον Ελβετό) να εκμεταλλευθούν τη βιολογική του φθορά, η οποία από το 2016 συνοδεύτηκε από σοβαρούς τραυματισμούς, και να καταρρίψουν αρκετά από τα τρομερά του ρεκόρ. Τον προσπέρασαν σε γκραν-σλαμ τίτλους, ενώ ο Σέρβος τον ξεπέρασε και στις εβδομάδες παραμονής στο Νο.1 της παγκόσμιας κατάταξης. Αλλά στη συνείδηση της συντριπτικής πλειονότητας των φιλάθλων, κανείς δεν δικαιούται τον τίτλο του καλύτερου, περισσότερο από τον Φέντερερ. Επειδή παρέμεινε ξεχωριστός, μοναδικός, ως το τέλος.

Μας χάρισε το πιο θεαματικό, αριστοκρατικό τένις που είδε, ποτέ, το ανθρώπινο μάτι. Με «σήμα κατατεθέν» του το backhand με το ένα χέρι, με τα αριστουργηματικά forehand και τα υπέροχα drop shot, που έκαναν το κιτρινοπράσινο μπαλάκι να μοιάζει… τηλεχειριζόμενο. Με σημάδι ελεύθερου σκοπευτή. Με εντυπωσιακές εμπνεύσεις και ένα μεγάλο ρεπερτόριο χτυπημάτων. Με τα αέρινα πλάγια βηματάκια του και κινήσεις χορευτικές. Με απαράμιλλη δεξιοτεχνία, χωρίς να τρέχει ασταμάτητα, ή να «πυροβολεί» τον αντίπαλο με το σερβίς του. Στη στρατηγική, τη δύναμη και την αντοχή -στοιχεία που κυριαρχούν στο σύγχρονο τένις- εκείνος, αμετανόητος αρτίστας, επέμενε να αντιπαραθέτει την τεχνική. Θεματοφύλακας της παλιάς, ρομαντικής εποχής, που και ο ίδιος πρόλαβε να ζήσει.

Αν και κατέκτησε τους περισσότερους γκραν-σλαμ τίτλους του στο γρασίδι του Γουίμπλεντον, άγγιξε την τελειότητα σε κάθε είδους τερέν. Ο Τζίμι Κόνορς, ο Αμερικανός τενίστας που μεσουράνησε από το 1974 έως το 1983, το έθεσε περίφημα: «Στην εποχή της εξειδίκευσης, αν ένας τενίστας δεν είναι καλύτερος στο χώμα, στο χόρτο, ή στις σκληρές επιφάνειες, είναι… ο Ρότζερ Φέντερερ». Επειτα από 4 χρόνια που μονοπώλησε την κορυφή του ranking ο «Φεντ», το 2008 η ATP αποφάσισε να κάνει όλες τις επιφάνειες πιο αργές, ώστε να υπάρχει ανταγωνισμός.

Πριν ανατείλει το άστρο του στα κορτ, πολύ σπάνια ένας τενίστας παρέμενε ανταγωνιστικός μετά τα 32 του. Ο Φέντερερ, όχι μόνο κατέκτησε τρία γκραν-σλαμ τρόπαια μετά τα 36, αλλά και, σύμφωνα με τους ειδικούς, στα «γεράματα» έπαιξε ακόμη καλύτερο τένις. Επειτα, μάλιστα, από ένα απίθανο come-back. Το 2016, στα 35 του, το χειρουργημένο του γόνατο είχε υποτροπιάσει, υπέφερε από τη μέση του, και είχε κατρακυλήσει στο Νο.17 της κατάταξης. Πολλοί είχαν πιστέψει ότι η καριέρα του είχε, ήδη, τελειώσει. Ο θρίαμβός του στο Αυστραλιανό Οπεν του 2017, ύστερα από πολύμηνη αποχή, ήταν πραγματικός άθλος.

Πέρα από τον αθλητή, το μεγάλο κοινό του τένις λάτρεψε και τον άνθρωπο Φέντερερ. Μία τεράστια προσωπικότητα, με μόρφωση (στις συνεντεύξεις Τύπου απαντούσε σε τέσσερις γλώσσες, τις οποίες ομιλεί απταίστως), υποδειγματική συμπεριφορά και σημαντικό φιλανθρωπικό έργο. Ο κόσμος του πρωταθλητισμού, σε όλα τα σπορ, είναι γεμάτος εσωστρεφείς χαρακτήρες, εγωιστές, ιδιότροπους, αγενείς και επιδειξίες, που απολαμβάνουν να ταπεινώνουν τους άλλους. Τους λένε και «βεντέτες», ή «ντίβες». Εκείνος, όμως, αν και αθλητικό φαινόμενο -από τα μεγαλύτερα του καιρού μας-, πορεύτηκε σεμνά και ταπεινά. Σχεδόν αθόρυβα. Στο τένις, αλλά και στη ζωή. Δεν πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλα, δεν προκάλεσε, παντρεύτηκε τον έρωτα των εφηβικών του χρόνων (όχι κάποια σελέμπριτι), και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Ισως να το θυμάστε: κάποτε είδαμε αυτόν τον τζέντλεμαν των κορτ, να προσπαθεί να εξηγήσει στον διαιτητή γιατί ένας πόντος έπρεπε να κατακυρωθεί στον αντίπαλό του.

Οι θαυμαστές του έτρεχαν στα αεροδρόμια για να τον αποθεώσουν, όπως κάνουν οι οπαδοί με τους ποδοσφαιριστές. Κι όταν αγωνιζόταν νυχτερινές ώρες, έβαζαν ξυπνητήρια για να τον απολαύσουν. Ψηφίστηκε ως ο πιο δημοφιλής τενίστας, ακόμη και σε μια σεζόν που, λόγω τραυματισμών, δεν είχε εμφανιστεί (σχεδόν) καθόλου. Εφέτος εισέπραξε από χορηγίες 80 εκατ. ευρώ -πολύ περισσότερα από όσα κέρδισαν ο Ναδάλ και ο Τζόκοβιτς μαζί-, αν και είχε να παίξει από πέρυσι το καλοκαίρι. Παρεμπιπτόντως, οι αμοιβές στο τένις εκτοξεύθηκαν στα ύψη στη διάρκεια της παντοκρατορίας του.

Το ball-boy από τη Βασιλεία, που ερωτεύτηκε το τένις και παράτησε το ποδόσφαιρο, έγινε ο λόγος για να το αγαπήσουν εκατομμύρια άνθρωποι. Από την πρώτη του, κιόλας, εμφάνιση στην κεντρική σκηνή, στο Γουίμπλεντον του 2003 (22χρονος με μακρύ μαλλί, τότε), μέχρι ο χρόνος να τον νικήσει, υπήρξε η μεγαλύτερη ατραξιόν των κορτ.

«Είναι το τέλος στο οποίο ήλπιζα, το τέλος που ήθελα», διαβεβαίωσε τους παριστάμενους στην «O2 Arena». Αξιοπρεπής, όπως πάντα. Δεν παραπονέθηκε, ποτέ, για τίποτα. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η 24χρονη μυθική του καριέρα άξιζε ένα πολύ πιο ένδοξο φινάλε, από μια τελευταία παράσταση σε τουρνουά επίδειξης. Τουλάχιστον, το χειροκρότημα ήταν δυνατό – ακούστηκε ως τα πέρατα της Γης. Στο εξής, η Ιστορία θα γράφει για το τένις προ και μετά Φέντερερ.

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News