Η γυμναστική θα πρέπει να είναι «κάτι σαν χάπι» για τους καρκινοπαθείς
Η γυμναστική θα πρέπει να είναι «κάτι σαν χάπι» για τους καρκινοπαθείς
Η γυμναστική θα έπρεπε να… συνταγογραφείται σε όλους τους καρκινοπαθείς, αυτό υποστηρίζουν Αυστραλοί ειδικοί.
Η Ογκολογική Εταιρεία της Αυστραλίας προτείνει τη γυμναστική ως βασικό μέρος της αντικαρκινικής θεραπείας, ως συμπλήρωμα δηλαδή του χειρουργείου, της ακτινοβόλησης και της χημειοθεραπείας. Μάλιστα η εν λόγω πρότασή της υποστηρίζεται από 25 σημαντικούς οργανισμούς που ασχολούνται με θέματα υγείας και με την αντιμετώπιση του καρκίνου, όπως λ.χ. ο Cancer Council Australia. Η καθηγήτρια Πρου Κόρμι, του Καθολικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας, ανακοίνωσε ότι η σχετική πρόταση της Εταιρείας εδράζεται σε αδιαμφισβήτητα στοιχεία.
«Πράγματι, βρισκόμαστε στο στάδιο κατά το οποίο τα επιστημονικά δεδομένα μάς υποδεικνύουν πόσο βλαπτική για τους καρκινοπαθείς είναι η στέρηση της άθλησης. Τέτοια άσκηση είναι το καλύτερο φάρμακο που δύναται να λάβει επιπροσθέτως ένας καρκινοπαθής, ως συμπλήρωμα της θεραπείας του, καθώς υπερνικά την καταπόνηση και την κατάθλιψη που επιφέρει η νόσος. Με τη γυμναστική μειώνονται οι πιθανότητες καρκινικής επανεμφάνισης, μετάστασης, ακόμη και θανάτου του ασθενούς εξαιτίας της καρκινικής νόσου» λέει η Κόρμι στην εφημερίδα Guardian.
Τομή στην καρκινοθεραπεία
«Αν η επίδραση της γυμναστικής ήταν δυνατόν να συμπυκνωθεί σε ένα φαρμακευτικό σκεύασμα, σε ένα χάπι ας πούμε, θα είχε συνταγογραφηθεί σε κάθε πάσχοντα από καρκίνο, ως πρωτοποριακή μέθοδος, ως τομή στην καρκινοθεραπεία» σημειώνει η ίδια. «Aν είχαμε ένα χάπι το οποίο θα ονομαζόταν “Γυμναστική”, αυτό θα ήταν απαιτητό από τους καρκινοπαθείς, συνταγογραφημένο από τους ογκολόγους ιατρούς και επιδοτημένο από το κράτος».
![maxresdefault](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2018/05/maxresdefault-2-600x338.jpg)
Kαι ο δρ Ντέιβιντ Σπίκμαν, του Aντικαρκινικού Kέντρου Peter MacCallum, συμφωνεί και επαυξάνει: «Παρήλθaν οι καιροί που αντιμετωπίζαμε τους καρκινοπαθείς υπερπροστατευτικά, σαν ασθενείς μη μου άπτου. Η στάση μας απέναντί τους πρέπει να αλλάξει περαιτέρω: όλοι οι καρκινοπαθείς θα κερδίσουν από τη συνταγογράφηση της γυμναστικής».
Η Νικόλ Κούπερ, 33 ετών, η οποία διαγνώσθηκε με εντερικό καρκίνο πέρυσι, θεωρεί ότι η γυμναστική, σε συνδυασμό με τη χημειοθεραπεία, την κράτησε στη ζωή. «Επειτα από έναν χρόνο συνδυασμένης θεραπείας, με 50% γυμναστική και με 50% χημειοθεραπεία, η κατάσταση είναι σε ύφεση» ισχυρίζεται.
Η Κόρμι διατείνεται ότι η γυμναστική για καρκινοπαθείς προϋποθέτει πάντα τον συνυπολογισμό των δυνατοτήτων κάθε ασθενούς. Για σοβαρά αποτελέσματα, πρέπει να στοχεύουν στα 150 λεπτά αερόμπικ εβδομαδιαίως και σε δυο-τρεις συνεδρίες με βάρη. «Αυτές οι προτάσεις προσαρμόζονται στον κάθε ασθενή, με στόχο τη μεγιστοποίηση των ωφελημάτων και την ελαχιστοποίηση των κινδύνων».
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News