Ο Λίβανος, ο Μακρόν, η Αγκυρα, η Αθήνα, το Κάιρο
Ο Λίβανος, ο Μακρόν, η Αγκυρα, η Αθήνα, το Κάιρο
Η ασύλληπτη έκρηξη που ισοπέδωσε τη μισή Βηρυτό και βύθισε στο πένθος ολόκληρο τον Λίβανο συνδέει όλα τα νήματα που συνθέτουν την πολυεπίπεδη κρίση που μαστίζει τη χώρα εδώ και πολλά χρόνια. Συγχρόνως, όμως, είναι πιθανό να αποτελέσει αφορμή ούτως ώστε να τεθούν οι βάσεις για ένα τελικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών, όπως επισημαίνουν πολλοί αναλυτές, και την εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης.
Τέσσερις πρώην πρωθυπουργοί του Λιβάνου ζητούν τη σύσταση ειδικής ερευνητικής επιτροπής υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου με στόχο τη διαλεύκανση των αιτιών της ανείπωτης καταστροφής. Ωστόσο μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και ο Σαάντ Χαρίρι (γιος του δολοφονηθέντος Ραφίκ Χαρίρι) ο οποίος πριν από έξι μήνες αναγκάστηκε να παραιτηθεί ενώπιον ενός κύματος λαϊκής οργής για την κατάρρευση της οικονομίας που έφερε τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Να αποδοθεί δικαιοσύνη ζητά και ο (μαρωνίτης χριστιανός) πρόεδρος της χώρας Μισέλ Αούν, αλλά η συμμαχία του με τη σιιτική Χεζμπολάχ αναπόφευκτα γεννά αμφιβολίες για την αμεροληψία του. Η περιοχή όπου έως το απόγευμα της Τρίτης έστεκε το λιμάνι της Βηρυτού ελέγχεται από τους άνδρες του Χασάν Νασράλα, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα θα επιτρέψει τη απρόσκοπτη εξέλιξη των ερευνών μην παραλείποντας, φυσικά, να διαφυλάξει τα συμφέροντα της οργάνωσής του.
Πολλοί γνώριζαν πως οι 2.750 τόνοι νιτρικού αμμωνίου που είχαν αποθηκευτεί πριν από χρόνια σε μια αποθήκη του λιμανιού, αποτελούσαν μια ωρολογιακή βόμβα αλλά «η ιδέα ότι μέσω του κατ’ οίκον περιορισμού όλων των αξιωματούχων του λιμανιού τιμωρούνται οι ένοχοι, είναι σαν να αδειάζουμε τη θάλασσα με έναν κουβά», αναφέρει χαρακτηριστικά σε κείμενό του ο Ενρίκο Φραντσεσκίνι της La Repubblica, υποστηρίζοντας πως υπεύθυνοι της τραγωδίας είναι άλλοι.
Σύμφωνα με τον έμπειρο (για περισσότερα από 30 χρόνια) ανταποκριτή της ιταλικής εφημερίδας στο εξωτερικό, η «Χιροσίμα της Βηρυτού» αποτελεί το επιστέγασμα δεκαετιών κάκιστης διακυβέρνησης που έφεραν τη χώρα ένα βήμα πριν από την κατάρρευση.
Ο δεκαπενταετής εμφύλιος πόλεμος (1975 – 1990) και μια σειρά από τρομοκρατικά χτυπήματα που ακολούθησαν κατέστησαν τον Λίβανο έρμαιο «θρησκευτικών φατριών που στη συνέχεια στρατιωτικοποιήθηκαν και πολιτικών δυναστειών οι οποίες πίσω από μια επίφαση δημοκρατίας, διαμοιράζονται την εξουσία με πελατειακές λογικές».
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2020/08/2020-08-06T124719Z_1835089022_RC2C8I94JHJ0_RTRMADP_3_LEBANON-SECURITY-BLAST-MACRON.jpg)
Εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου διαπραγματεύονταν με τον Λίβανο για παροχή βοήθειας ύψους δέκα δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης την οποία επιδείνωσε η πανδημία. Πλέον, ωστόσο, όλα είναι ρευστά πέρα από το γεγονός πως οι απλοί πολίτες για το θλιβερό κατάντημα της πατρίδας τους κατηγορούν αποκλειστικά την άρχουσα τάξη.
Η καταστροφή του κεντρικού λιμανιού της χώρας γονάτισε ακόμη περισσότερο τον Λίβανο και δυστυχώς η αλληλεγγύη που έσπευσε να δείξει όλος ο κόσμος στη βαριά πληγωμένη Βηρυτό δεν είναι αρκετή, όπως επισήμανε την Πέμπτη ο Εμανουέλ Μακρόν κατά την επίσκεψή του στη Βηρυτό, μιλώντας, συγχρόνως, για νέα πολιτική συμφωνία με στόχο να γίνουν μεταρρυθμίσεις, να πάψουν οι διχόνοιες, να καταπολεμηθεί η διαφθορά, να αλλάξει το σύστημα.
Ο Ενρίκο Φραντσεσκίνι επισημαίνει στο κείμενό του πως το ταξίδι-αστραπή του γάλλου ηγέτη συνέπεσε με την ανακοίνωση της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου για την ΑΟΖ η οποία αντιτίθεται στο μνημόνιο συνεργασίας Λιβύης – Τουρκίας που υπέγραψε η Αγκυρα με την κυβέρνηση της Τρίπολης στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς.
Ο ιταλός δημοσιογράφος υποστηρίζει πως πρόκειται για «μια σύμπτωση κατά πάσα πιθανότητα όχι τυχαία», σημειώνοντας πως διαφαίνεται εμπλοκή του Ελιζέ στη συμφωνία: «έχοντας ταπεινωθεί από την Τουρκία στη Λιβύη η Γαλλία είναι αποφασισμένη να απαντήσει στην Αγκυρα. Ενα “μεγάλο παιχνίδι παίζεται στη Μεσόγειο”» και το Παρίσι επιδιώκει πλέον να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο.
Οσον αφορά τον Λίβανο, τα ανοιχτά μέτωπα είναι πολλά: η κατάρρευση της οικονομίας, ο εξτρεμισμός, η διαφθορά, ο κορονοïός και από το απόγευμα της Τρίτης και η κατεστραμμένη Βηρυτός.
Σε διεθνές επίπεδο βάση για τις όποιες περαιτέρω προσπάθειες βελτίωσης της κατάστασης στη χώρα μπορεί να αποτελέσει το υπ’ αριθµόν 1701 ψήφισµα του ΟΗΕ του 2006 που εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας και προβλέπει τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και την αποστρατικοποίηση της περιοχής πλησίον των συνόρων του Λιβάνου με το Ισραήλ.
Στο εσωτερικό της χώρας, ωστόσο, πρωταγωνιστικό ρόλο πρέπει να διαδραματίσουν κυρίως οι πολίτες του Λιβάνου. Πριν από 15 χρόνια η δολοφονία του Ραφίκ Χαρίρι οδήγησε τον Λίβανο στην ειρηνική Επανάσταση των Κέδρων μέσω της οποίας ο λιβανικός λαός πέτυχε την απόσυρση την ενόπλων δυνάμεων της Συρίας από την πατρίδα του.
Ο Ενρίκο Φραντσεσκίνι θεωρεί πως «η διπλή έκρηξη που κατέστρεψε τη μισή Βηρυτό θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για μια νέα παρόμοια επανάσταση».
«Με μια πρωτεύουσα που αποκαλείται “Παρίσι της Μέσης Ανατολής”, μια πολυθρησκευτική κοινωνία με το μισό του πληθυσμού της να ειναι Χριστιανοί, μαι τεράστια και σημαντική παράδοση εμπορικών σχέσεων, άριστες τουριστικές προοπτικές, μια πραγματική ποιότητα ζωής παρά το γεγονός ότι βρίσκεται στο επίκεντρο πολεμικών συρράξεων και διάφορους διάσημους ανά την υφήλιο Λιβανέζους (όπως τον συγγραφέα Νασίμ Νίκολας Ταλέμπ και την Αμάλ Αλαμουντίν, σύζυγο του Τζορτζ Κλούνεϊ) να δίνουν επιπλέον λάμψη στη χώρα, ο Λίβανος δύναται κάλλιστα να καταστεί πρότυπο για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, η Δύση και ειδικά η Ευρώπη πρέπει να συνδράμουν με κάθε τρόπο τους Λιβανέζους στην όποια προσπάθειά τους», προσθέτει και καταλήγει:
«Και ο Μακρόν πρέπει να βγει στην εμπροσθοφυλακή αυτής της προσπάθειας».
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News