Η μόδα θέλει τώρα τις γυναίκες παχουλές – αλλά και πάλι είναι οι άνδρες που το «αποφάσισαν»
Η μόδα θέλει τώρα τις γυναίκες παχουλές – αλλά και πάλι είναι οι άνδρες που το «αποφάσισαν»
Κείμενο για τις «καμπύλες» στο γυναικείο σώμα δημοσίευσε το γερμανικό περιοδικό Die Zeit, το οποίο διανθίστηκε από φωτογραφίες εύσωμων κυριών. Οι εν λόγω γυναίκες είναι μοντέλα τής τελευταίας μόδας, που πρεσβεύει ότι και οι παχουλές έχουν δικαίωμα, όχι μόνο στο μέγεθος του ρούχου ή οποιοδήποτε άλλου προϊόντος, αλλά και στη διαφήμισή του.
Η Βαλέρια Παλούμπο της Corriere della Sera, αν και υπερασπίστηκε με πάθος τη φεμινιστική σκοπιά της, δεν μπόρεσε να αποφύγει το εξής σχόλιο: «Είναι ανώφελο να αρνηθούμε ότι τα παχουλά μοντέλα του Die Zeit είναι ελκυστικά μόνο για λίγους». Μα, και έτσι να έχουν τα πράγματα, αυτό είναι το ζήτημα; Αν κάποιοι άνδρες –λίγοι, πολλοί, ουδείς, αδιάφορο– βρίσκουν πιο ελκυστικά τα παχουλά μοντέλα; Ο σκοπός δεν είναι να πουληθούν προϊόντα; Δεν υπάρχουν εταιρείες που τις πληρώνουν για να τα διαφημίσουν;
Η Παλούμπο ρώτησε εισαγωγικά αν «μας αρέσει το πάχος», κατόπιν όμως θύμισε ότι το μάρκετινγκ εδώ και πολλές δεκαετίες έχει επιβάλει στη διαφήμιση το αδύνατο μοντέλο, το «σκελετικό» όπως έγραψε, που έχει υποστεί και βλάβες στην υγεία του από τον υποσιτισμό. Στον αντίποδά του είναι το εύσωμο μοντέλο, αυτό της τελευταίας μόδας, το οποίο ενδέχεται να είναι υπέρβαρο λόγω υπερκατανάλωσης τροφής, άρα αναλόγως άρρωστο.
Η παλιά αγορά της μόδας και της διαφήμισης γύρευε «κορίτσια νεαρά, λευκά, αδύνατα» και τα έκανε πρότυπα, ενώ η καινούργια αγορά πλασάρει «ευτραφείς μαύρες, τύπου Precious Lee και Paloma Elsesser». Το σχόλιο της Ιταλίδας: «Στην Ιστορία το παχύ μοντέλο ήταν πρότυπο: από τις προϊστορικές Αφροδίτες μέχρι την Τέχνη, οι γυναίκες ήταν υπέρβαρες». Και έτσι φθάσαμε στο ζουμί του κειμένου της Corriere.
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2022/09/GettyImages-844576020.jpg)
«Αυτό που πάντα καθορίζει πώς πρέπει να δείχνουν οι γυναίκες είναι το βλέμμα των ανδρών, το αρσενικό. Και αυτό είναι παράδοξο. Το έθιξε και η Die Zeit το ζήτημα. Γιατί δεν υπάρχουν και ανδρικά μοντέλα με καμπύλες, δηλαδή χοντροί, παρά μόνο οι άνδρες εμφανίζονται είτε ως έφηβοι, που κλείνουν το μάτι στην αγορά των ομοφυλοφίλων, είτε ως μυώδεις τύποι, που κλείνουν το μάτι σε όλους; Δεν κρύβεται πίσω από αυτό η δυσκολία αναμόρφωσης της έννοιας του αρσενικού; Και η δυσκολία αυτή δεν πηγάζει από το γεγονός ότι τα μοντέλα πρέπει να εκφράζουν ό,τι ευχαριστεί τους άνδρες και όχι τις ίδιες τις γυναίκες;». Η Παλούμπο είναι βέβαιη ότι «ένας αιώνας φεμινιστικών μαχών άλλαξε ριζικά την ιδέα που έχουν οι γυναίκες για τον εαυτό τους, τουλάχιστον στη Δύση», όμως προσδιόρισε το πρόβλημα στο προαναφερθέν «ανδρικό βλέμμα» που τις παρουσιάζει όπως θέλει.
Για τους άνδρες, όμως, οι άνδρες τι πρότυπα καλλιεργούν; Μα, του εξουσιαστή, έγραψε η Ιταλίδα. «Απλώς δείτε την αποκαρδιωτική φωτογραφία που δημοσίευσε η Corriere στις 16 Σεπτεμβρίου και η οποία δείχνει 11 προέδρους κρατών που συμμετείχαν στο συνέδριο της Σαμαρκάνδης. Σχολιάστηκε μόνο η έλλειψη του Σι Τζινπίνγκ και όχι η ανυπαρξία γυναικών προέδρων. Είναι σαφές ότι η εξουσία στην Ασία εξακολουθεί να είναι γοητευμένη με τη φιγούρα του Τζένγκις Χαν, και, πάνω από όλα, με την ιδέα ότι μόνο οι άντρες κοιτάζουν, κρίνουν και επιλέγουν. Και ο Βλαντίμιρ Πούτιν καλλιέργησε την εικόνα του αρρενωπού, αλλά το άγχος του δείχνει ότι άνδρες βλέπουν τον εαυτό τους όπως δεν είναι, δηλαδή σαν ανίκητους πολεμιστές. Ενώ ζουν σε σώματα που οι ίδιοι και οι άλλοι άνδρες δεν θεωρούν όμορφα».
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2022/09/2022-09-15T183402Z_1217917018_RC2SHW9B0CJN_RTRMADP_3_UZBEKISTAN-SCO.jpg)
Και συνέχισε η Παλούμπο: «Για όλους τους πολιτισμούς ίσχυσε αυτό, ότι η ομορφιά είναι η σημαντικότερη αξία της γυναίκας ως παθητικού υποκειμένου. Ενώ ο πλούτος και η ισχύς ήταν δουλειά των ανδρών, των αφεντικών. Ωστόσο τώρα οι άνδρες, όπως λέει η Die Zeit, είναι υπέρβαροι – στη Γερμανία σε ποσοστό 61%. Και καταφεύγουν σε αισθητικές επεμβάσεις κιόλας, με αυξανόμενη συχνότητα, ενώ υποφέρουν από διατροφικές διαταραχές. Οι γυναίκες ξέρουν τι σκλαβιά είναι να εξαρτάσαι από το βλέμμα. Και πρέπει να αναρωτηθούμε σε ποιο σημείο βρίσκεται ο προβληματισμός για την αρρενωπότητα. Και πόσο μετράει η αισθητική πτυχή σε αυτόν τον προβληματισμό; Το γεγονός ότι, πρώτη φορά στην Ιστορία, οι γυναίκες μπορούν να πουν τη γνώμη τους, ίσως αντιπροσωπεύει μια ευκαιρία να επιβεβαιώσουμε ότι η πολλαπλότητα των πολιτισμικών μοντέλων μάς κάνει πλουσιότερους. Και λίγο ομορφότερους – όλους».
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News