Τζέιν Φόντα: «Το κορίτσι που άφησα πίσω»
Τζέιν Φόντα: «Το κορίτσι που άφησα πίσω»
Κόρη ενός διάσημου πατέρα, σύζυγος ισχυρών ανδρών, μητέρα, ακτιβίστρια, sex symbol, λάτρης και πρωθιέρεια της υγιεινής ζωής. Θα έφτανε ένα από αυτά αλλά η Τζέιν Φόντα τα είχε όλα – και είναι στα 80 της μια από τις σημαντικότερες ηθοποιούς, με στόφα, ακτινοβολία και γονίδια σταρ, που βγήκε ποτέ από τη μήτρα της αμερικανικής βιομηχανίας του θεάματος.
Πώς όμως βλέπει τη ζωή της όταν κοιτάει πίσω; Πώς με τα μάτια και τη σοφία των 80 ετών, βλέπει το κορίτσι του «Ξυπόλητοι στο Πάρκο»; Την «Τζέιν του Ανόι»; Την «Barbarella»;
Αφορμή για αυτήν την αναζήτηση ήταν το αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ «Η Τζέιν Φόντα σε πέντε πράξεις».
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2018/09/MV5BMWI3ZGQ4MTItZDYwNy00M2M5LWE4YmQtZTA2ZjE0MWE2YTdlXkEyXkFqcGdeQXVyMjQ3NzUxOTM@._V1_SY1000_SX675_AL_.jpg)
H Φόντα μίλησε στην ιταλική εφημερίδα Corriere για τη ζωή της.
«Αυτό είναι το ξεκίνημα της τελευταίας μου πράξης. Για να προχωρήσω, θα πρέπει να θυμηθώ από πού ήρθα», λέει η Φόντα, παρουσιάζοντας το ντοκιμαντέρ που συνοψίζει τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής και της καριέρας της.
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2018/09/GettyImages-3436590.jpg)
Στο ντοκιμαντέρ του HBO, σε σκηνοθεσία της Σούζαν Λέισι, η Φόντα μιλάει επίσης ανοιχτά για την αυτοκτονία της μητέρας της και την περίπλοκη σχέση με τον πατέρα της, έναν κολοσσό του Χόλιγουντ, τον σπουδαίο Χένρι Φόντα.
«Το ντοκιμαντέρ αποτελεί ένα φόρο τιμής στην μητέρα μου, Φράνσις Φορντ Σέιμορ Μπροκάου, που “έφυγε” τόσο νωρίς. Γι’ αυτό και ο πατέρας μου, πολύ περισσότερο από τους άνδρες που με διαμόρφωσαν στην πορεία της ζωής μου, αποτέλεσε το κεντρικό σημείο της ύπαρξης μου καθώς ήταν πάντα ένας ακτιβιστής κι ένας τίμιος άνθρωπος. Μου δίδαξε κάτι πολύ σημαντικό που μέχρι σήμερα αποτελεί το μότο της ζωής μου: Οτι μπορώ να καταφέρω οτιδήποτε», λέει.
Αντλώντας υλικό από συνεντεύξεις διάρκειας 21 ωρών, το ντοκιμαντέρ αφήνει τη Φόντα να μιλήσει ανοιχτά για προσωπικές της ιστορίες, την αμφιλεγόμενη και επικριτική στάση της ενάντια στον Πόλεμο του Βιετνάμ αλλά και τους τρεις γάμους της με τον σκηνοθέτη Ροζέ Βάντιμ, τον πολιτικό ακτιβιστή Τόμ Χέιντεν και τον ιδιοκτήτη του CNN Τεντ Τέρνερ.
«Η ταινία αυτή ήταν ένας τρόπος για να βρω ξανά την κοπέλα που περπατούσε μόνη της στην παραλία στο Μαλιμπού, την 20χρονη που όλοι πίστευαν ότι ήταν προνομιούχα επειδή ήταν πλούσια, που ζούσε σε υπέροχα σπίτια και ήταν η κόρη του γοητευτικού Χένρι Φόντα και, στη συνέχεια, τη γυναίκα που ανακάλυψε τους κοινωνικούς αγώνες, την “Barbarella” που στην πραγματικότητα θαύμαζε γυναίκες όπως η Σιμόν Ντε Μποβουάρ και η Σιμόν Σινιορέ, τη γυναίκα που -λανθασμένα, αλλά με κάθε ειλικρινή πρόθεση- φωτογραφήθηκε το 1972 στο Βιετνάμ πάνω σε ένα τανκ και γελοιοποιήθηκε στην Αμερική ως “Hanoi Jane”. Ισως πέντε πράξεις να είναι λίγες, γιατί στην πραγματικότητα είχα πολλά ορόσημα στη ζωή μου», λέει, χαρακτηρίζοντας το ντοκιμαντέρ ως ένα είδος «ψυχανάλυσης».
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2018/09/0ai13akW.jpg)
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2018/09/is3UZcHS.jpg)
«Με τα χρόνια, έμαθα να αγαπάω τον εαυτό μου και αγάπησα τους άντρες που παντρεύτηκα. Είμαι χαρούμενη που ο Τεντ Τέρνερ δέχτηκε να εμφανιστεί σε αυτό το ντοκιμαντέρ επειδή ο χρόνος που πέρασα μαζί του στην Ατλάντα, μακριά από το προσκήνιο του κινηματογράφου, μου έδωσε τόσα πολλά. Οπως αντίστοιχα πολλά μου πρόσφεραν κι άλλοι άντρες, ο Ροζέ Βαντίμ κι ο Τομ Χέιντεν, με τον οποίο έζησα μια ζωή γνήσιου πολιτικού ακτιβισμού κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1970», θυμάται.
Η Φόντα είναι υπερήφανη και για ένα θεωρητικά πιο πεζό πράγμα. Οτι θα την θυμούνται ως… πρωθιέρεια της αεροβικής στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. «Πίστευα στην αγάπη, την καλή υγεία, το σεξ, την καλή φυσική κατάσταση, τη φιλία, τη ζωτικότητα του ανθρώπινου πνεύματος. Είναι σημαντικό όλα αυτά τα στοιχεία να αποτελούν για όλους μας ένα όραμα ζωής», εξηγεί.
«Οι πραγματικοί σταθμοί της ζωής μου ήταν πάντα όταν βρισκόμουν στο πλευρό των γυναικών, υποστηρίζοντας τα δικαιώματά τους, τις συναισθηματικές αλήθειες τους, τη σεξουαλικότητα τους, ως μητέρες, ως γιαγιάδες, όπως είμαι εγώ», προσθέτει.
Κεφάλαιο πρώτο «ο πατέρας Χένρι». Κεφάλαιο δεύτερο «ο Ροζέ Βαντίμ». Κεφάλαιο τρίτο «ο Τομ Χέιντεν». Κεφάλαιο τέταρτο «ο Τεντ Τέρνερ». Το πέμπτο κεφάλαιο είναι η ίδια η «Τζέιν». Ποια είναι σήμερα και τι έχει αποκομίσει από όλο αυτό το ταξίδι.
«Συνεχίζω να αναρωτιέμαι, να μιλάω, να ψάχνω μαζί με άλλες γυναίκες και άνδρες για όλες τις δυνατότητες και για όλες τις πιθανές απαντήσεις. Και το κάνω αυτό σε αβέβαιους, δύσκολους καιρούς, όπως σήμερα με τις ΗΠΑ να είναι διχασμένες, και δίχως να έχω πάντα την δύναμη να είμαι τόσο δημοκρατική και προοδευτική», καταλήγει.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News