Το χρώμα του weekend #1: Ο Κλοπ, ο Μπλατ, ο Στέφανος και το… VAR
Το χρώμα του weekend #1: Ο Κλοπ, ο Μπλατ, ο Στέφανος και το… VAR
Σπουδαίος άνθρωπος, αλλά…
Φίλοι και αντίπαλοι τον σέβονται και τον εκτιμούν. Είναι ένας καλλιεργημένος, φιλοσοφημένος άνθρωπος -πραγματικός κύριος- που τον περασμένο Αύγουστο συγκέντρωσε τον παγκόσμιο θαυμασμό για τον γενναίο τρόπο με τον οποίο επικοινώνησε το σοβαρό του πρόβλημα υγείας. Κανείς δεν χάρηκε στο άκουσμα της είδησης ότι ο Ντέιβιντ Μπλατ δεν θα στολίζει, πια, το ελληνικό μπάσκετ. Στον επαγγελματικό αθλητισμό, όμως, τίποτε δεν «μετράει» περισσότερο από το αποτέλεσμα.
Ηρθε στον Ολυμπιακό πριν από 466 μέρες, για να τον κάνει πιο σύγχρονο, πιο ελκυστικό. Να τον απογαλακτίσει από τον Σπανούλη, που «γερνάει». Να εντοπίσει παίκτες – ταλέντα και να τους αναδείξει, όπως συνήθιζε σε προηγούμενες δουλειές του. Αλλά, ο αμερικανοϊσραηλινός πρώην προπονητής των Κλίβελαντ Καβαλίερς και του Λεμπρόν Τζέιμς απέτυχε σε όλα.
Εάν δεν τον έλεγαν Μπλατ, θα είχε απολυθεί στο τέλος της περασμένης σεζόν, όταν οι «ερυθρόλευκοι» έμειναν εκτός πλέι-οφ για πρώτη φορά έπειτα από 14 χρόνια. Οι Αγγελόπουλοι του έδωσαν την ευκαιρία να διορθώσει τα πράγματα -κανένας δεν το ήθελε περισσότερο από τον ίδιο-, όμως η ήττα από τη Βιλερμπάν ράγισε το γυαλί. Αποδείχτηκε ασύμβατος με το dna του Ολυμπιακού. Ισως να έφταιξε και το κακό τάιμινγκ αυτής της συνεργασίας.
Το πρώτο επίσημο ματς της σεζόν ήταν το τελευταίο του. Εχει ξανασυμβεί στον σύλλογο, τέτοιες μέρες το 2014, με τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Ο οποίος -πώς τα φέρνει η ζωή!- είναι ο «νούμερο ένα» υποψήφιος για τη θέση. Θα τη δεχτεί; Είναι δύσκολο να κουμαντάρεις μια ομάδα που έχει φτιάξει κάποιος άλλος.
Ενας θρίαμβος χωρίς τρόπαιο
Το China Open θα ήταν το τέταρτο -και το πιο βαρύτιμο- τρόπαιο της νεαρής καριέρας του. Ο Στέφανος Τσιτσιπάς το ήθελε τόσο πολύ, ώστε στον τελικό (απέναντι στον Ντόμινικ Τιμ, Νο 5 στον κόσμο) έχασε την ψυχραιμία του. Τη συγκέντρωσή του. Μαζί, και τη νίκη. Προηγουμένως, όμως, είχε προλάβει να «απαντήσει» στις Κασσάνδρες, που έπειτα από τέσσερις διαδοχικούς αποκλεισμούς του προφήτευαν δυστυχίες για τον έλληνα «πρίγκιπα» του παγκόσμιου τένις.
Τον τελευταίο καιρό ο Στέφανος δεν ήταν καλά. Στο Μόντρεαλ, στο Σινσινάτι, στη Νέα Υόρκη και στη Γενεύη, είχε αποκλειστεί από τον πρώτο αντίπαλο που βρέθηκε στο δρόμο του. Στο Ζουχάι είχε εγκαταλείψει, λόγω αδιαθεσίας. Και τι δεν διάβασε στο Ιντερνετ… Και τι δεν άκουσε να λένε γι’ αυτόν… Δεν θέλει πολύ να «σε πάρει από κάτω». Πόσω μάλλον, εάν είσαι 21 ετών.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου έκλεισε όλους τους λογαριασμούς του στα social media. Ηταν το σάλπισμα της αντεπίθεσης. Στην Κίνα, μέχρι να φτάσει στον τελικό, ο «Τσιτσιφάστ» νίκησε τέσσερις αθλητές του Top-30: τον Λάζοβιτς (Νο 29), τον Μπασιλασβίλι (Νο 17), τον Ισνερ (Νο 19) και τον Ζβέρεφ (Νο 6). Η «επιστροφή» του ήταν ένας θρίαμβος ψυχής. Ενας άθλος, παρά ένα ματς.
Μέσα στο 2019 σκαρφάλωσε μέχρι το Νο 5 της παγκόσμιας κατάταξης, κατέκτησε δύο ATP 250 τουρνουά στην Πορτογαλία (Εστορίλ) και τη Γαλλία (Μασσαλία), συμπλήρωσε 41 νίκες (πέντε από αυτές σε δέκα ματς κόντρα σε Top-10 αντιπάλους) και βρίσκεται μια ανάσα από τη συμμετοχή του στα ATP Finals του Λονδίνου (10-17 Νοεμβρίου), ανάμεσα στους οκτώ καλύτερους τενίστες του Κόσμου. Την αποτυχία του τη βλέπουν μόνον όποιοι τον ζηλεύουν.
Τι να σου κάνει και η τεχνολογία…
Το… ξεκαρφώσαμε και το VAR. Σε όλον τον… κανονικό κόσμο το ζήτημα είναι πως η νέα τεχνολογία δεν αρκεί για να εξαλειφθούν παντελώς τα λάθη των διαιτητών. Εδώ, στην Ελλάδα, πρωτοτυπήσαμε πάλι. Το δικό μας πρόβλημα είναι ότι ο «βιντεοδιαιτητής»… διορθώνει τις σωστές αποφάσεις των ρέφερι!
Συνέβη στη Ριζούπολη, στον αγώνα του Παναθηναϊκού με την Ξάνθη. Ο διαιτητής VAR (Σκουλάς) ακύρωσε λανθασμένα, ως οφσάιντ, ένα γκολ που Παναθηναϊκού που έπρεπε να «μετρήσει» και κατακύρωσε, πάλι λανθασμένα, ένα τέρμα της Ξάνθης που ήταν οφσάιντ. Οι βοηθοί, που βρίσκονταν στο χορτάρι, είχαν αντιληφθεί σωστά τις φάσεις, όμως τους «πήρε στο λαιμό» του ο συνάδελφός τους που είχε την πολυτέλεια να τις δει στο μόνιτορ, ξανά και ξανά!
Εάν δεν είχε δόλο, ο άνθρωπος δεν κάνει γι’ αυτή τη δουλειά. Πολύ περισσότερο, βεβαίως, εάν είχε (δόλο). Σε κάθε περίπτωση, ο αρχιδιαιτητής Περέιρα οφείλει να τον στείλει στο σπίτι του. Επρεπε να το έχει κάνει από την πρώτη, κιόλας, αγωνιστική, όταν -πάλι σε αγώνα του Παναθηναϊκού- είχε κάνει ένα καθοριστικό λάθος. Τότε, ως ρέφερι αγωνιστικού χώρου. Επειδή είχε αρνηθεί να συμβουλευτεί το VAR.
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2019/10/2214645-e1570441789940.jpg)
Ο Σκουλάς είναι η πιο κραυγαλέα μιας σειράς τέτοιων περιπτώσεων. Κάθε Σαββατοκύριακο οι έλληνες διαιτητές αποδεικνύουν, ολοένα και περισσότερο, πως δεν ξέρουν τους κανονισμούς – τι άλλο να υποθέσει κανείς; Το ποδόσφαιρό μας εξακολουθεί να είναι όμηρος των λαθών τους, όμως κανένας -μέχρι στιγμής- δεν έχει κριθεί ως ακατάλληλος. Καλά λένε ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Που είναι ένας Πορτογάλος με παχυλό μισθό.
Αλλος κόσμος η Αγγλία
Κλοπ, κλοπ, κλοπ… Η Λίβερπουλ καλπάζει προς τον τίτλο που προσδοκά εδώ και τρεις δεκαετίες. Το Σάββατο νίκησε τη Λέστερ στο 95′, με ένα πέναλτι του Μανέ. Νίκη πολύτιμη, αλλά και ιστορική. Οι «Reds» έγιναν η πρώτη ομάδα στην Premier league που καταφέρνει να κάνει το 8/8 σε δύο διαφορετικές σεζόν. Οκτώ νίκες στα πρώτα οκτώ παιχνίδια, επί δύο. Είναι αήττητοι στο «Ανφιλντ» εδώ και 44 αγώνες (34 νίκες και 10 ισοπαλίες), με 115 γκολ ενεργητικό και μόλις 24 παθητικό. Οπως και στο ματς με τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, λαχτάρησαν τους οπαδούς τους. Οι τίτλοι, όμως, κάπως έτσι κατακτώνται. Η μέχρι πριν από δύο χρόνια αφελής και επιπόλαιη Λίβερπουλ, παίζει σε όλα τα παιχνίδια της συγκεντρωμένη μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
![](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2019/10/2019-10-05T160227Z_1790177923_RC1A6B8AC870_RTRMADP_3_SOCCER-ENGLAND-LIV-LEI-REPORT.jpg)
Ενα 24ωρο αργότερα, ακούστηκε το μεγαλύτερο «μπαμ» της σεζόν. Η Σίτι ηττήθηκε (2-0) στο «Ετιχαντ» από τη Γουλβς. Εμεινε οκτώ βαθμούς πίσω από τη Λίβερπουλ. Στην Αγγλία, κανείς δεν κερδίζει -σίγουρα- κανέναν. Ούτε ο Πεπ Γκουαρντιόλα. Γι’ αυτό, η μάχη δεν έχει κριθεί ακόμη. Ούτε γι’ αστείο.
Βλέπεις τις γελοιότητες των δικών μας διαιτητών, βλέπεις δύο ομάδες (την ΑΕΛ και την ΑΕΚ) να προσπαθούν να παίξουν σε ένα τερέν όπου θα ‘πρεπε να βόσκουν πρόβατα, κι έπειτα πατάς ένα κουμπί στο τηλεκοντρόλ και βρίσκεσαι σε έναν άλλο κόσμο. Που σου υπενθυμίζει, γιατί αγάπησες τόσο πολύ αυτό το σπορ που λέγεται ποδόσφαιρο.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News