1071
Μονομαχία του Γιώργου Γιακουμάκη με αντίπαλο τον τερματοφύλακα Στάνισλαβ Ναμάσκο, από το ματς της εθνικής μας με τη Μολδαβία στο Κισινάου | EPA/DUMITRU DORU

Τι έπαθαν οι New York Times και γράφουν για τον Γιακουμάκη;

Sportscaster Sportscaster 4 Μαΐου 2021, 20:58
Μονομαχία του Γιώργου Γιακουμάκη με αντίπαλο τον τερματοφύλακα Στάνισλαβ Ναμάσκο, από το ματς της εθνικής μας με τη Μολδαβία στο Κισινάου
|EPA/DUMITRU DORU

Τι έπαθαν οι New York Times και γράφουν για τον Γιακουμάκη;

Sportscaster Sportscaster 4 Μαΐου 2021, 20:58

Ο Γιώργος Γιακουμάκης ήταν ένας νέος που «ίδρωνε τη φανέλα» στους αγώνες και τις προπονήσεις. Γερό παιδί, 1,85 μ., τιμούσε μέχρι σεντ τα (λιγοστά) χρήματα που κέρδιζε στα γήπεδα. Επιθετικός. Αλλά δεν υπήρξε, ποτέ, αυτό που λέμε «killer». Το σκοράρισμα δεν ήταν το φόρτε του.

Στον Πλατανιά χρειάστηκε να παίξει σε 22 ματς, μοιρασμένα σε τρεις σεζόν, προτού πετύχει -επιτέλους- ένα γκολ. Στα πρώτα του χρόνια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο σημείωσε διψήφιο αριθμό τερμάτων (11) μόνο σε μια αγωνιστική περίοδο. Και πάλι δεν ήταν πολλά, για σέντερ-φορ, όμως ήταν αρκετά για να πείσουν την ΑΕΚ να επενδύσει σε ‘κείνον. Τον Ιούλιο του 2017, νέοι ορίζοντες φάνηκε να ανοίγονται για το 23χρονο -τότε- Κρητικόπουλο.

Στη νέα του ομάδα άργησε να σκοράρει, αλλά το νικητήριο γκολ που πέτυχε τον Φεβρουάριο του 2018 στις καθυστερήσεις του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», ήταν… μισό πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο έπειτα από 24 χρόνια, όμως ο Γιακουμάκης πέρασε το υπόλοιπο της σεζόν μεταξύ πάγκου και εξέδρας, συντροφιά με τις αναμνήσεις του από εκείνη την αποθεωτική βραδιά.

Ακολούθησαν δύο δανεισμοί του. Στον ΟΦΗ σημείωσε δύο τέρματα, όλα κι όλα. Στην πολωνική Γκόρνικ Ζάμπρζε, τρία, σε μια ολόκληρη χρονιά. Απογοήτευση! Οταν, το 2020, εμφανίστηκε η Φένλο και ζήτησε να αγοράσει τα δικαιώματα του παίκτη, η ΑΕΚ δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. Τον παραχώρησε έναντι 200.000 ευρώ, αν και είχε δώσει περισσότερα (300.000 ευρώ) για να τον αποκτήσει. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τη συνέχεια της ιστορίας.

Στον μικρό ολλανδικό σύλλογο, που μάχεται για την αποφυγή του υποβιβασμού (νωρίτερα μέσα στη σεζόν ηττήθηκε από τον Αγιαξ με… 13-0!), ο Γιακουμάκης σκοράρει, εφέτος, κατά ριπάς. Εχει πετύχει 24 γκολ σε 27 αγώνες του ολλανδικού πρωταθλήματος. Στην πρώτη του, κιόλας, εμφάνιση με τη φανέλα της Φένλο συμπλήρωσε «χατ-τρικ». Σε άλλα δύο ματς έβαλε από τέσσερα γκολ στο κάθε ένα. Σχεδόν τα 2/3 από τα 39 γκολ που έχει στο ενεργητικό της η ομάδα του, φέρουν τη δική του υπογραφή. Τον περασμένο Νοέμβριο κλήθηκε στην Εθνική, ενώ αρκετοί ευρωπαϊκοί σύλλογοι (ανάμεσά τους, η Νόριτς και η Σαουθάμπτον) έχουν ρωτήσει τη Φένλο για την τιμή του, η οποία έχει εκτιναχθεί στα 5 εκατ. ευρώ.

Ο Γιώργος Γιακουμάκης (αριστερά) με αντιπάλους τον Μάριο Γκέτσε και τον τερματοφύλακα Μβόγκο της Αϊντχόβεν (EPA/JEROEN PUTMANS)

Μόνο τον περασμένο Ιανουάριο σημείωσε 11 τέρματα – ακριβώς όσα είχε πετύχει στην πιο παραγωγική του σεζόν προτού πάει στην Ολλανδία. Τα περισσότερα από κάθε άλλον παίκτη σε όλη την Ευρώπη, στο ίδιο χρονικό διάστημα. Η ξαφνική μεταμόρφωση, μέσα σε λίγους μήνες, ενός μάλλον «αδιάφορου» επιθετικού σε δεινό «εκτελεστή», για τον οποίο μιλάει ολόκληρος ο ποδοσφαιρικός κόσμος, απασχόλησε και τους New York Times, που επιχειρούν να εξηγήσουν το φαινόμενο σε άρθρο τους υπό τον τίτλο: «Οταν τα γκολ έρχονται από το πουθενά».

Μια εξήγηση που δίνει ο αναλυτής του ESPN, Αρνολντ Μπράγκινκ, είναι η φιλοσοφία των Ολλανδών για το παιχνίδι. Ακόμη και οι μικρότεροι σύλλογοι νιώθουν την υποχρέωση να παίξουν καλά, να ικανοποιήσουν το κοινό τους. Ολοι προσπαθούν να παρουσιάσουν ένα ωραίο θέαμα, ακόμη κι αν δεν διαθέτουν την απαραίτητη «ποιότητα». Οι αμυντικές τακτικές δεν έχουν θέση στα ολλανδικά γήπεδα, όπου, παραδοσιακά, μπαίνουν περισσότερα γκολ. Εδώ, μια ομάδα που βρίσκεται στις χαμηλές θέσεις της βαθμολογίας, σε 30 αγώνες δέχεται 60, 70, ή και 80 τέρματα. Μια αντίστοιχης δυναμικότητας ομάδα στην Ισπανία ή τη Γερμανία, πολύ λιγότερα – ίσως 50.

Είναι και ένα νεανικό πρωτάθλημα, το ολλανδικό. Πολλοί κεντρικοί αμυντικοί είναι 19-20 ετών, όχι μεγαλύτεροι. Σ’ αυτή τη χώρα ένας 28χρονος θεωρείται… βετεράνος. Οι νέοι, όμως, κάνουν και περισσότερα λάθη απειρίας, κι έτσι δίνουν στους αντίπαλους επιθετικούς -ιδίως στους πιο έμπειρους- καλύτερες ευκαιρίες να σκοράρουν. Είναι αμέτρητοι οι επιθετικοί που στην Ολλανδία έχουν πετύχει τα πιο πολλά γκολ στην καριέρα τους. Ενας άλλος Ελληνας, ο Νίκος Μαχλάς, είναι ένα καλό παράδειγμα. Το γκολ είναι πιο εύκολο εδώ, όμως αυτό δεν σημαίνει οτι δεν έχει καμία αξία. Αν ήταν έτσι, δεν θα σκόραρε σαν πολυβόλο μόνον ο Γιακουμάκης, αλλά και πολλοί άλλοι. Πρωτίστως, οι επιθετικοί του Αγιαξ, της Αϊντχόφεν, ή της Φέγενορντ, που είναι πολύ ακριβότεροι και (θεωρητικά) ανώτεροι από εκείνον.

Οι συνθήκες τον ευνοούν

Το παιδί από την Κρήτη έχει ταλέντο. Αυτό, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Ούτε, όμως, και το γεγονός οτι οι συνθήκες στην Ολλανδία τον ευνοούν. Για να μάθουμε αν οφείλει την επιτυχία, κυρίως, στο ταλέντο του, ή, κυρίως, στο ευνοϊκό περιβάλλον, θα πρέπει να τον δούμε και σε ένα άλλο πρωτάθλημα. Κάποιοι παίκτες, όπως ο φαν Νίστελροϊ, ο Σουάρες, ή ο Χούντελααρ, απέδειξαν πως μπορούν να ανθίσουν παντού. Κάποιοι άλλοι, όπως ο Γιώργος Σαμαράς, ή ο Βραζιλιάνος Αλφόνσο Αλβες, μαράθηκαν όταν άλλαξαν έδαφος. Στο ολλανδικό πρωτάθλημα η λάμψη ενός ποδοσφαιριστή μπορεί, μερικές φορές, να είναι ψευδαίσθηση. Ή, έστω, ένα παιχνίδισμα του φωτός.

Ο χρόνος θα δείξει, αν ο Γιακουμάκης μπορεί να επαναλάβει αυτήν την ονειρεμένη του σεζόν, στην Ολλανδία, ή οπουδήποτε αλλού. Προς το παρόν, στη Φένλο ζει τον μύθο του. Κι εκείνη, με τη σειρά της, απολαμβάνει, ίσως, την πιο επιτυχημένη μεταγραφική της επιλογή ever. Η οποία, όπως εξιστορούν οι New York Times, προέκυψε από το τηλεφώνημα ενός ατζέντη στον τεχνικό διευθυντή του συλλόγου, Σταν Βαλκ, τον Μάρτιο του 2020. Του πρότεινε να ρίξει μια ματιά στον έλληνα επιθετικό, που τότε αγωνιζόταν στην Πολωνία. Ο Βαλκ μελέτησε τα στατιστικά του, που δεν τον ενθουσίασαν. Ζήτησε, όμως, να τον δει και σε dvd.

Εκεί διαπίστωσε οτι το στιλ του ταιριάζει στην ομάδα, που συνήθως παίζει στο δικό της μισό γήπεδο και προσπαθεί να σκοράρει με αντεπιθέσεις. Χρειαζόταν, λοιπόν, έναν φορ με «βάθος» στο παιχνίδι του, ικανό να κρατάει μπάλα και να τρέχει πολύ – όλα αυτά τα έχει ο Γιώργος. Ο προπονητής της Φένλο, Χανς ντε Κόνινγκ, παρατήρησε κάτι ακόμη, που το θεώρησε σπουδαίο: το πώς ο Γιακουμάκης πανηγύριζε τα λιγοστά του γκολ. Πάντα με τους συμπαίκτες του, κι όχι μόνος, για να αναδείξει τον εαυτό του.

Ο Βαλκ δεν έχασε χρόνο. Ταξίδεψε στην Πολωνία για να τον δει από κοντά. Αλλά, λόγω των μέτρων για τον περιορισμό της πανδημίας, δεν του επιτράπηκε η είσοδος στο γήπεδο. Παρακολούθησε τον αγώνα σε ένα μπαρ, στην τηλεόραση. Την επόμενη μέρα τον συνάντησε σε ένα ξενοδοχείο, όπου ο Γιακουμάκης άρχισε να του αναλύει την τακτική της Φένλο. Είχε κάνει κι εκείνος την έρευνά του. Ο τεχνικός διευθυντής εξεπλάγη με τον επαγγελματισμό και την ευστροφία του. Ηταν βέβαιος, πλέον, πως ο παίκτης δεν θα τον απογοήτευε. Αλλά δεν μπορούσε να φανταστεί οτι είχε αλιεύσει έναν επιθετικό που θα διεκδικούσε το παράσημο του τοπ-σκόρερ της Eredivisie.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News