Σερένα Γουίλιαμς: Η τριλογία του αποχαιρετισμού
Σερένα Γουίλιαμς: Η τριλογία του αποχαιρετισμού
Το πρώτο της ματς στο Αμερικανικό Οπεν, που βρίσκεται σε εξέλιξη, ήταν sold-out από τη μέρα που έγινε γνωστό ότι αυτό το τουρνουά θα είναι το φινάλε της μυθικής της καριέρας. Οι 29.402 θεατές, οι οποίοι το βράδυ της περασμένης Δευτέρας γέμισαν ασφυκτικά το κεντρικό κορτ του «Μπίλι Τζιν Κινγκ Τένις Σέντερ» (ρεκόρ προσέλευσης στην ιστορία της διοργάνωσης), πίστευαν πως θα παρακολουθούσαν την τελευταία παράσταση της θρυλικής Σερένα Γουίλιαμς. Ηταν εκεί και αρκετές διασημότητες, όχι μόνο του τένις: ο Μπιλ Κλίντον, ο Μάικ Τάισον, ο Χιού Τζάκμαν, ο Ματ Ντέιμοντ, η Κουίν Λατίφα, ο Σπάικ Λι, η Λίντσεϊ Βον… Αλλά η Σερένα νίκησε την 26χρονη Ντάνκα Κόβινιτς από το Μαυροβούνιο, και προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο.
Στον επόμενο αγώνα της, το «Αρθουρ Ας» συγκέντρωσε ακόμη περισσότερο κόσμο – σχεδόν 30.000 ανθρώπους. Αυτή τη φορά, η 41χρονη, ταλαιπωρημένη «βασίλισσα», που έχει προπονηθεί ελάχιστα τους τελευταίους μήνες, δεν φαινόταν να έχει πολλές πιθανότητες απέναντι στο Νο.2 της παγκόσμιας κατάταξης, Ανέτ Κονταβέιτ. Κι όμως, η απίθανη Σερένα νίκησε και την 26χρονη Εσθονή, για να βρεθεί στον τρίτο γύρο του τουρνουά για 21η φορά σε ισάριθμες συμμετοχές της. «Εχεις εκπλαγεί με το επίπεδό σου;», ρωτήθηκε στην on-court συνέντευξή της, για να απαντήσει με την παροιμιώδη της αυτοπεποίθηση: «Είμαι απλά η Σερένα, ξέρεις…».
Η μητέρα Σερένα Γουίλιαμς, που αποφάσισε να αφοσιωθεί στην οικογένειά της και να τη μεγαλώσει, όταν η 5χρονη κόρη της την κοίταξε στα μάτια και της είπε «θέλω να γίνω μεγάλη αδερφή», συνάντησε σθεναρή αντίσταση από την πρωταθλήτρια Σερένα Γουίλιαμς, που αρνιόταν να εγκαταλείψει το τένις. Ακόμη και στο ματς του τρίτου γύρου, ξημερώματα Σαββάτου στην Ελλάδα. Η τρίωρη μάχη με την 29χρονη Αυστραλή, Αϊλα Τομλιάνοβιτς, ήταν σκληρή. Η Σερένα που ήθελε να καθυστερήσει το τέλος, έχασε το πρώτο σετ (7-5), κέρδισε το δεύτερο (7-6), όμως στο τρίτο ξέμεινε από δυνάμεις (6-1). Το πλήρωμα του χρόνου είχε έρθει, στο υπ’ αριθμόν 1.014 παιχνίδι της.
Μόλις η Τομλιάνοβιτς, η οποία προκρίθηκε στον τέταρτο γύρο του Αμερικανικού Οπεν για πρώτη φορά στην καριέρα της, πήρε τον νικητήριο πόντο του αγώνα, για μερικά δευτερόλεπτα επικράτησε νεκρική σιγή. Κάποιοι από τους θεατές ξέσπασαν σε κλάματα. Αρκετοί από αυτούς υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες του πρώτου θριάμβου της Σερένα, που το 1999 είχε κατακτήσει το τρόπαιο στη Νέα Υόρκη, νικώντας στον τελικό τη Μαρτίνα Χίνγκις. Οσο κι αν ήταν προετοιμασμένοι γι’ αυτή τη στιγμή, δυσκολεύονταν να πιστέψουν ότι ο κύκλος της γυναίκας που επέδρασε στο άθλημα όσο καμία άλλη, έκλεισε.
Τη σιωπή ακολούθησε η κοσμοχαλασιά της αποθέωσης, με τη Σερένα, δακρυσμένη, να λέει στο μικρόφωνο: «Είμαι τόσο ευγνώμων για κάθε άνθρωπο που φώναξε ποτέ στη ζωή του “Go Serena”… Με υποστηρίξατε επί δεκαετίες. Ηταν ένα διασκεδαστικό ταξίδι». Στη συνέντευξη Τύπου εμφανίστηκε με τα μάτια πρησμένα. Τη ρώτησαν, αν υπάρχει πιθανότητα να επιστρέψει. «Δεν ξέρω, δεν το σκέφτομαι, αν και πάντα αγαπούσα την Αυστραλία…», αποκρίθηκε με ένα πονηρό χαμόγελο. Υστερα συμπλήρωσε: «Μπορώ ακόμα. Σίγουρα. Αλλά θέλω να είμαι μαμά, να ανακαλύψω μια άλλη εκδοχή της Σερένα. Είμαι νέα για τον κόσμο (τον εκτός τένις), και θέλω να ζήσω λίγο, όσο περπατάω ακόμη».
Τη ρώτησαν, επίσης, για ποια πράγματα θα ήθελε να τη θυμούνται. «Υπάρχουν πολλά πράγματα», απάντησε. «Οπως η μάχη, είμαι μεγάλη μαχήτρια. Νιώθω ότι έφερα κάτι στο τένις. Τα διαφορετικά λουκ, το ύψωμα της γροθιάς, την τρομερή ένταση… Σίγουρα, το πάθος είναι μια πολύ καλή λέξη».
Σε αυτή την τριλογία του αποχαιρετισμού, ήταν η γνωστή Σερένα. Παθιασμένη σαν πρωτάρα, μαχητική, γεμάτη ενέργεια, πανηγύριζε κάθε της πόντο με αυτή την κραυγή που έγινε σήμα κατατεθέν της. Η Σερένα που πολλοί αγάπησαν, κάποιοι μίσησαν, μα όλοι παραδέχτηκαν. Το μόνο που άλλαξε, σε αυτές τις τελευταίες της παραστάσεις, ήταν η εμφάνισή της – εμπνευσμένη από τα ρούχα που φορούν οι αθλήτριες του καλλιτεχνικού πατινάζ. Η μαύρη φούστα της είχε έξι στρώσεις, μια για κάθε τίτλο που κατέκτησε στη Νέα Υόρκη. Η μπλούζα και η κάπα της, μαύρες κι αυτές, έφεραν στρασάκια που λαμπύριζαν σαν άστρα σε κάθε της κίνηση. Στα παπούτσια της υπήρχαν 400 διαμαντάκια, και τα κορδόνια ήταν χρυσά. Στη «γλώσσα» τους, το ένα έγραφε «μαμά» και το άλλο, «βασίλισσα».
Στην καριέρα της μέτρησε 858 νίκες (ποσοστό επιτυχίας 85%). Υπήρξε Νο.1 του ranking επί 319 εβδομάδες (186 διαδοχικές). Κατέκτησε 73 τίτλους. Τέσσερα Ολυμπιακά μετάλλια. Κέρδισε, μόνο από χρηματικά έπαθλα, 94.618.000 δολάρια. Το ρεκόρ των 24 γκραν-σλαμ τροπαίων, της Μάργκαρετ Κορτ, δεν κατάφερε να το ισοφαρίσει (παρά ένα), όμως άφησε το αποτύπωμά της στο τένις όσο καμία άλλη γυναίκα. Επέβαλε την κυριαρχία της, και ενέπνευσε κι άλλες αφροαμερικανές να πιάσουν τη ρακέτα, σε ένα σπορ – «κάστρο» των λευκών αθλητών και των λευκών (κι εύπορων) θεατών. Πολεμώντας τον ρατσισμό και τον σεξισμό, υποχρέωσε την Ιστορία να μην τη θυμάται, μόνο, ως μια μεγάλη μορφή των σπορ.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News