Πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε στο Ευρωμπάσκετ;
Πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε στο Ευρωμπάσκετ;
Είναι το Ευρωμπάσκετ των μεγάλων «αστέρων» του ΝΒΑ. Του Γιάννη Αντετοκούνμπο και του Νίκολα Γιόκιτς, που τα τέσσερα τελευταία χρόνια μοιράστηκαν τα βραβεία του MVP στις ΗΠΑ. Αλλά και του Λούκα Ντόντσιτς, που θεωρείται ως το γκραν φαβορί για το εφετινό.
Το πιο… αμερικανικό Ευρωμπάσκετ ever, καθώς 16 από τις 24 ομάδες της διοργάνωσης έχουν στις τάξεις τους (τουλάχιστον) έναν εν ενεργεία ΝΒΑer. Υπάρχουν και κάμποσοι πρώην, αλλά και μερικοί επόμενοι. Εξι από τις ομάδες διαθέτουν από τρεις. Ανάμεσά τους και η Εθνική μας: τον Γιάννη και τον Θανάση Αντετοκούνμπο, και τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο οποίος επιστρέφει στο Ντάλας.
Είναι το πιο αμφίρροπο Ευρωμπάσκετ όλων των εποχών. Σύμφωνα με τα power rankings της FIBA, τα πέντε μεγαλύτερα φαβορί για το «στέμμα» είναι, κατά σειράν, η Σερβία, η Σλοβενία, η Ελλάδα, η Λιθουανία και η Γαλλία. Αλλά έχει γίνει παράδοση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, κάθε φορά να υπάρχει μια έκπληξη – μια ομάδα που δεν την περιμέναμε τόσο δυνατή.
Είναι το Ευρωμπάσκετ των μεγάλων απόντων. Αυτή η… φαεινή ιδέα της FIBA, να ορίσει αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου λίγες μέρες πριν αρχίσει το τουρνουά, «σακάτεψε» σπουδαίους παίκτες, που θα έπαιζαν πρωταγωνιστικούς ρόλους. Οπως τον Τόκο Σενγκέλια της Γεωργίας, τον Ντανίλο Γκαλινάρι της Ιταλίας και τον Σέρχιο Γιούλ της Ισπανίας. Θα απουσιάσουν και αρκετά, ακόμη, κορυφαία ονόματα: Μπιέλιτσα,
Μπογκντάνοβιτς, Μαριάνοβιτς, Τεόντοσιτς, Ντε Κολό, Μπατούμ, Βούτσεβιτς, Ζίζιτς…
Είναι το Ευρωμπάσκετ που μας έλειψε περισσότερο από κάθε άλλο στο παρελθόν, αφού το προηγούμενο είχε διεξαχθεί το 2017. Η FIBA είχε αποφασίσει, τότε, να διοργανώνεται ανά τετραετία, κι όχι κάθε δυο χρόνια. Λόγω της πανδημίας, χρειάστηκε να το περιμένουμε για ένα έτος επιπλέον.
Για εμάς, τους Ελληνες, είναι το Ευρωμπάσκετ των μεγάλων προσδοκιών. Δεκατρία ολόκληρα χρόνια έχει να ανέβει σε βάθρο μεγάλης διοργάνωσης η Εθνική μας. Από τις 20 Σεπτεμβρίου του 2009, που με μπροστάρη τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη νίκησε τους Σλοβένους στον μικρό τελικό, στο Κατοβίτσε, και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Εκτοτε, οι προϋποθέσεις για μια (ακόμη) ευρωπαϊκή διάκριση, ποτέ δεν υπήρξαν καλύτερες από τις σημερινές. Το ρόστερ της Ελλάδας είναι πληρέστερο από ποτέ. Διαθέτουμε τον κατά πολλούς καλύτερο μπασκετμπολίστα του Κόσμου, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, πιο ώριμο και δυνατό από κάθε προηγούμενη φορά που φόρεσε τη γαλανόλευκη φανέλα. Αρκετούς, ακόμη, παίκτες διεθνούς κλάσεως… στα ντουζένια τους. Εναν από τους πιο καταξιωμένους, παγκοσμίως, κόουτς: τον Δημήτρη Ιτούδη. Και -το κυριότερο- μια πραγματική ομάδα, με ομοψυχία, πάθος και δίψα για επιτυχία. Το είπε και ο προπονητής της Σερβίας, Σβέτισλαβ Πέσιτς: «Η Ελλάδα έχει την καλύτερη ομάδα, που είχε ποτέ».
Βεβαίως, δεν παίζουμε μόνοι μας. Ιδίως σε αυτό το Ευρωμπάσκετ, το επίπεδο του ανταγωνισμού είναι εξαιρετικά ψηλό. Και στα νοκ-άουτ ματς, η τύχη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Ενας τραυματισμός, μια κακή μέρα στη δουλειά, ένα άστοχο σουτ, μια κακή διαιτησία (οι διαιτητές της FIBA δεν φημίζονται για την ευθυκρισία τους), μπορεί να φέρουν «τα πάνω, κάτω». Αλλωστε, εκτός από αρετές, η Εθνική μας έχει και τα προβλήματά της.
Ταξίδεψε στο Μιλάνο, χωρίς να έχει καταφέρει να προπονηθεί πλήρης ούτε μία μέρα. Ο Γιώργος Παπαγιάννης δεν έχει παίξει ούτε σε φιλικό ματς. Ο Κώστας Σλούκας έχασε όλη την πρώτη εβδομάδα των προπονήσεων και, πάνω που άρχισε να βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό (στο «Ακρόπολις»), τραυματίστηκε ξανά. Ο Ιωάννης Παπαπέτρου δεν ήταν σε θέση να λάβει μέρος στους δύο προκριματικούς του Μουντομπάσκετ. Και ο Κώστας Αντετοκούνμπο απέκτησε πρόβλημα στην επιγονατίδα, στο ματς με τη Σερβία. Η Ελλάδα θα μπει στη μάχη (στις 18:00 της Παρασκευής με αντίπαλο την Κροατία) με τέσσερις παίκτες της ανέτοιμους. Ουσιαστικά, ο Ιτούδης θα είναι υποχρεωμένος να «μοντάρει» την ομάδα… εν κινήσει, καθώς θα δίνει τους αγώνες της.
Στα δυο ντέρμπι, απέναντι στην Κροατία και την Ιταλία, ο κόουτς θα έχει διαθέσιμους μόνον εννέα παίκτες. Ευτυχώς, η Εθνική έχει την… πολυτέλεια να κάνει δύο ήττες, χωρίς σοβαρές συνέπειες. Θα έχει πρόβλημα, στα «χιαστί» ματς, εάν τερματίσει 4η στον όμιλο. Αλλά είναι, μάλλον, απίθανο να υποστεί τρεις ήττες σε πέντε αγώνες. Ο στόχος είναι, να είμαστε 100% έτοιμοι στις 11 Σεπτεμβρίου. Τότε αρχίζει, πραγματικά, το Ευρωμπάσκετ: στο πρώτο νοκ-άουτ ματς.
Πολλά θα κριθούν για την Εθνική μας, από την απόδοσή της στα διαστήματα των αγώνων που δεν θα βρίσκεται στο παρκέ ο Γιάννης. Επίσης, από την ευστοχία της στα τρίποντα και στις βολές. Ειδικά σε αυτές. Αν βάζουμε μέσα μόνον 6 στις 10, όπως συνέβη (κατά μέσον όρο) στα επτά παιχνίδια που δώσαμε μέσα στον Αύγουστο, πολύ δύσκολα θα φτάσουμε στη ζώνη των μεταλλίων.
Μιλάνο, Κολωνία, Πράγα και Τιφλίδα θα φιλοξενήσουν τους τέσσερις ομίλους της πρώτης φάσης, ενώ η τελική φάση θα διεξαχθεί στο Βερολίνο. Η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει, στο Μιλάνο, την οικοδέσποινα Ιταλία, την Κροατία, την Εσθονία, την Ουκρανία και τη Μ. Βρετανία. Λογικά, η Εθνική μας, η Ιταλία και η Κροατία, θα είναι οι χώρες που θα καταλάβουν τις τρεις πρώτες θέσεις. Στα «χιαστί», ο δικός μας όμιλος θα διασταυρωθεί με εκείνον της Πράγας (Ολλανδία, Φινλανδία, Πολωνία, Τσεχία, Ισραήλ, Σερβία). Εμείς πρέπει να μείνουμε μακριά από τους Σέρβους. Αν είναι δυνατόν, και από την Τσεχία, που είναι ο «κακός μας δαίμονας». Υστερα, στους «8», κανένας αντίπαλος δεν είναι εύκολος. Αλλά κάποιοι είναι πιο δύσκολοι από τους άλλους. Εκεί, θα χρειαστούμε τη βοήθεια της τύχης.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News