Ακμαίο ηθικό για τους Ουκρανούς και… μισθοφορικό για τους Ρώσους
Τον πόλεμο θα κερδίσει η πλευρά που είναι διατεθειμένη να υποστεί τις μεγαλύτερες απώλειες - Το πλεονέκτημα το έχουν οι ουκρανοί φαντάροι επειδή πολεμούν για εθνική ανεξαρτησία και για Δικαιοσύνη, όχι οι ρώσοι φαντάροι που στρατολογούνται από τις φυλακές
Ακμαίο ηθικό για τους Ουκρανούς και… μισθοφορικό για τους Ρώσους
Τον πόλεμο θα κερδίσει η πλευρά που είναι διατεθειμένη να υποστεί τις μεγαλύτερες απώλειες - Το πλεονέκτημα το έχουν οι ουκρανοί φαντάροι επειδή πολεμούν για εθνική ανεξαρτησία και για Δικαιοσύνη, όχι οι ρώσοι φαντάροι που στρατολογούνται από τις φυλακές
«Το ουκρανικό βίντεο ξεκινά με τη σκηνή της παραλίας στη Δουνκέρκη, κομμάτι της ταινίας ‘‘Atonement’’, στην οποία οι βρετανοί στρατιώτες τραγουδούν. Κατόπιν δείχνει ουκρανικά στρατεύματα να ψάλλουν τον εθνικό ύμνο τους. Κυκλοφόρησε πριν από την επιτυχημένη επίθεση της περασμένης εβδομάδας στο Χάρκοβο». Ο Νταν Σάμπαχ, αρχισυντάκτης θεμάτων άμυνας του βρετανικού Μέσου Guardian, διαβεβαίωσε ότι το ηθικό των Ουκρανών είναι πολύ υψηλό πλέον. «Η ζωή προσπαθεί να μιμηθεί την τέχνη, αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη ότι το ηθικό τους είναι υψηλό καθώς ο πόλεμος πλησιάζει στον όγδοο μήνα. Η απρόκλητη επίθεση του γείτονά τους έχει προκαλέσει πατριωτική κινητοποίηση που επιδρά θετικά στο πεδίο της μάχης».
We will fight to the end. We shall fight on the seas, we shall fight in the air. We shall protect our land, whatever the cost may be.
We shall fight everywhere – on heaps of debris, on the banks of the Kalmius and Dnipro, and we shall never ever surrender.
Sir WC+@ZelenskyyUapic.twitter.com/TeUGGWWNMr
Κατά τον δημοσιογράφο του Guardian, η κατάσταση στο ουκρανικό στρτόπεδο «συνιστά έντονη αντίθεση με το ρωσικό». Οι Ρώσοι, έγραψε, μόλις εκδηλώθηκε η ουκρανική επίθεση στο Ιζιούμ, πριν από μία εβδομάδα, «αναχώρησαν βιαστικά από την πρώτη γραμμή, εγκαταλείποντας τανκς και άλλα πυρομαχικά», αφού προηγουμένως «λεηλάτησαν γεννήτριες, τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές υποδομές». Ο Βρετανός χαρακτήρισε την απόσυρση των Ρώσων «οριστική», αφού πρώτα συμβουλεύτηκε τους αναλυτές. Ο Τζακ Γουότλινγκ, ειδικός στους χερσαίους πολέμους του think tank του Royal United Services Institute, του είπε ότι «το ηθικό είναι ο σημαντικότερος παράγων όσον αφορά τον Στρατό Ξηράς».
Από τη μία πλευρά, σχολίασε ο Σάμπαχ, είναι ένας στρατός, ο ουκρανικός, που αγωνίζεται για την εθνική απελευθέρωση. Εχοντας νικήσει τους Ρώσους στο Κίεβο και στο Χάρκοβο, οι Ουκρανοί πιστεύουν σήμερα ότι κάποτε θα κερδίσουν τον πόλεμο. «Με τη βοήθεια των Δυτικών μυστικών υπηρεσιών», φυσικά, «των Δυτικών όπλων, κυρίως του Πυροβολικού, αλλά και των όπλων νέας γενιάς». Ακόμη και οι τραυματίες, έγραψε ο Βρετανός, βιάζονται να επιστρέψουν στην πρώτη γραμμή!
Απέναντι στους Ουκρανούς «βρίσκονται οι ρώσοι εισβολείς, ένα μείγμα επίλεκτων στρατιωτών, νεοσυλλέκτων και ελαφρά οπλισμένων αυτονομιστών [σ.σ.: εννοεί τους ρωσογενείς της Ουκρανίας] οι οποίοι διστάζουν να πολεμήσουν έξω από τις επαρχίες τους, το Ντoνέτσκ και το Λουγκάνσκ, ενώ είναι και καταπονημένοι από τις διαρκείς μάχες». Η ανάλυση του συντάκτη του Guardian εδράζεται στο εξής σκεπτικό: «Η Ουκρανία έχει εκπαιδεύσει αθόρυβα μεγάλο αριθμό στρατευμάτων εξοπλισμένων από τη Δύση, ενώ η Ρωσία έχει κάνει πολύ λιγότερα πράγματα». Παρατήρησε, δε, ότι η έλευση του χειμώνα θα δείξει ποιος τελικά έχει προετοιμαστεί καλύτερα και ότι τη νίκη θα αδράξει η πλευρά που είναι διατεθειμένη να υποστεί τις περισσότερες απώλειες.
Το νεκροταφείο στο Ιζιούμ, για το οποίο ο Ζελένσκι καταγγέλλει ότι συνιστά «νέα Μπούτσα» (REUTERS/Oleksandr Khomenko)
Ο Γουότλινγκ του είπε ότι «οι Ρώσοι εξαρχής είχαν πεσμένο ηθικό, έλλειψη συντροφικότητας και εμπιστοσύνης». Και αυτό διότι «στους περισσότερους στρατιώτες δεν είπαν ότι ξεκινά ένας πόλεμος, αλλά, αντιθέτως, τους είπαν πολλά λανθασμένα πράγματα για τους Ουκρανούς». Ετσι «υπήρξαν επανειλημμένα παραδείγματα πολεμικής απροθυμίας κάποιων ρώσων στρατιωτών, αλλά και η δυσκολία που αντιμετωπίζει η Μόσχα στις στρατολογήσεις».
Ο αρθρογράφος θύμισε ότι η Ρωσία, αν ηττηθεί, δεν θα είναι η πρώτη μεγάλη δύναμη που ταπεινώθηκε από έναν μικρότερο αντίπαλο. Εδωσε το παράδειγμα των Ταλιμπάν που ανέκτησαν την εξουσία από τους Αμερικανούς, οι οποίοι «δεν είχαν πλέον όρεξη να πολεμούν σε έναν σκληρό και ατελείωτο πόλεμο». Ιεραρχώντας τις κινητήριες δυνάμεις των φαντάρων, ο Σάμπαχ προέταξε «το αίσθημα Δικαιοσύνης», παραδεχόμενος ωστόσο ότι «η ιδεολογία, η θρησκεία και ο πατριωτισμός βοηθούν στην επίτευξη πολεμικής νίκης». Τη «νέα Μπούτσα» που καταγγέλλει ο Ζελένσκι ότι ανακαλύφθηκε στο Ιζιούμ την έκρινε και αυτή ικανή να λειτουργήσει «ως κίνητρο» για τα ουκρανικά στρατεύματα.
Σε ό,τι αφορά τη ρωσική πλευρά, ο αρθρογράφος μνημόνευσε το βίντεο του Γιεβγκένι Πριγκόζιν, γνωστού και ως «μάγειρα του Πούτιν», το οποίο απευθύνεται σε καταδίκους. Αυτοί προσκαλούνται να στελεχώσουν την ομάδα μισθοφόρων Wagner, με αντάλλαγμα την ελευθερία τους. Και έτσι σχολίασε: «Ενώ κάποιοι ουκρανοί στρατιώτες εκπαιδεύονται σε μέρη όπως η Βρετανία, οι νεοσύλλεκτοι της ρωσικής πλευράς προέρχονται από τα κάτεργα». Θεώρησε την «αντίθεση» αυτή «κρίσιμο παράγοντα για την έκβαση του πολέμου», κάτι που «θα φανεί το νέο έτος». Υπό μία προϋπόθεση, βέβαια: «Να συνεχιστεί η Δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία».