646
| Creative Protagon

Γίνονται εκλογές μόνο με βρισιές;

Αλέκος Παπαναστασίου Αλέκος Παπαναστασίου 24 Νοεμβρίου 2022, 20:20
|Creative Protagon

Γίνονται εκλογές μόνο με βρισιές;

Αλέκος Παπαναστασίου Αλέκος Παπαναστασίου 24 Νοεμβρίου 2022, 20:20

«Απομακρύνετε τα παιδιά από την τηλεόραση». Ετσι θα πρέπει να αρχίζουν τα δελτία ειδήσεων έως τις εκλογές, αν κρίνουμε από το κλίμα που διαμορφώνεται και προοιωνίζεται μια προεκλογική περίοδο μέσα στη λάσπη. Αν συνεχίσουμε με ανάλογο τρόπο, καθένας από τους αντιμαχόμενους θα σηκώνει για λίγο το κεφάλι, θα εκτοξεύει μια βωμολοχία και αμέσως μετά θα καλύπτεται από το επόμενο κύμα.  

Η αρένα είναι ήδη γεμάτη από τη λάσπη και τους χαρακτηρισμούς εν είδει αντιπολίτευσης, που ακολούθησε επί σχεδόν τρεισήμισι χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ —σε συντονισμό με τρολ και έντυπα. Υπάρχει ήδη λοιπόν μια γενναιόδωρη στρώση που περιμένει τους «διαγωνιζόμενους». Αυτό που μένει να φανεί είναι αν στη διάρκεια του «Μπεν Χουρ» της προεκλογικής περιόδου οι υπόλοιποι θα αναγκαστούν ή θα επιλέξουν να βουτήξουν μέσα.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά. Η Ελλάδα της δεκαετίας του 1980, είχε εκλογές μέσα στον βόρβορο με απίστευτους χαρακτηρισμούς. Είχε άλλωστε το original, την «Αυριανή» να πρωταγωνιστεί στις μάχες (για τη δημοκρατία βεβαίως…) άλλοτε στηρίζοντας, άλλοτε χτυπώντας τον Ανδρέα Παπανδρέου. Η σημερινή εκδοχή της «Αυριανής» (συχνά συντονιζόμενη με το «Μακελειό») έδωσε επί τρεισήμισι χρόνια τον τόνο στην αντιπολιτευτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ. Σε τέτοιο βαθμό που τα στελέχη του κόμματος έτρεχαν κάποιες φορές από πίσω για να κοπιάρουν τον «προπομπό». 

Κάπως έτσι έγινε η επιχωμάτωση της αρένας αυτής εδώ της προεκλογικής περιόδου. Μετά τον Ιούλιο του 2019, ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρας έχουν μεταξύ άλλων αποκαλέσει τον Μητσοτάκη τον «μεγαλύτερο πολιτικό απατεώνα που έχει περάσει από το κοινοβούλιο», «πλασιέ της Siemens», «εθνικό τουρίστα», «επικίνδυνο για τη ζωή, «αρχικοριό» και «αλαζόνα ηγεμονίσκο» ενώ έχουν λανσάρει στα social media τα συνθήματα «ΝΔ Παιδεραστές» και «Μητσοτάκη γ……». Στις εκλογές του 2019 το ίδιο σύστημα υποστήριζε ότι οι κάτοικοι του Καστελόριζου έδεσαν στο λιμάνι μια θαλάσσια χελώνα για να την δει ο Μητσοτάκης, που ήταν τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης -ένα ψέμα που μοιάζει αθώο μπροστά στους ισχυρισμούς ότι ο Πιερρακάκης έσωσε μέσω Predator την οικογένειά του στο Μάτι.

Αμφιβάλλει κανείς ότι έρχονται τα ίδια και χειρότερα;

Αρχής γενομένης από την ομιλία του στην πολιτική επιτροπή της ΝΔ, στις 14/11, ο Μητσοτάκης άρχισε -για τα δικά του στάνταρ- να υψώνει τους τόνους λέγοντας για τον ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν πρόκειται για παράταξη αλλά για ένα συνονθύλευμα που τρέφεται από τη μιζέρια και που ευδοκιμεί στον βούρκο της πολιτικής». Και πρόσθεσε: «Μέχρι και “παιδεραστές” μάς αποκάλεσαν οι άθλιοι». Ενώ στην Πάτρα την περασμένη Τρίτη είπε σκωπτικά ότι το Καλάθι του Νοικοκυριού δεν αφορά τους «αριστερούς του χαβιαριού και τους σοσιαλιστές της σαμπάνιας».

Αυτογκόλ σε λασπωμένο τερέν

Παρότι αυτές οι αναφορές δεν ισοδυναμούν ούτε με το ένα χιλιοστό όσων έχουν εκτοξευθεί εναντίον του με τη μορφή λάσπης και γηπεδικών ύβρεων, πολιτικοί παρατηρητές αμφιβάλλουν για τη χρησιμότητα τους. Ναι, ακόμη και αυτών των ήπιων συγκριτικά και περισσότερο ειρωνικών διατυπώσεων.

Και αμφιβάλλουν για δύο λόγους: 

-Ο πρώτος, είναι ότι η τακτική των προσωπικών χαρακτηρισμών δεν έχει αποδώσει ως τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Παρότι η κυβέρνηση έχει βρεθεί πολλές φορές σε δύσκολη θέση είτε για αντικειμενικούς λόγους, είτε από δικά της λάθη, η αντιπολίτευση δεν της προκάλεσε σημαντική φθορά ούτε ανέδειξε τον εαυτό της ως εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Αυτό είναι πια πέρα κι από το προφανές. “Beyond the obvious”, που λένε και στο χωριό μου.  

-Ο δεύτερος λόγος είναι τα αυτογκόλ που καταφέρνει να βάζει μόνος του ο Τσίπρας στο λασπωμένο από τον ίδιο τερέν. Και θα ήταν λάθος, λένε, να τον αποσπάσει ο Μητσοτάκης υψώνοντας τους τόνους. Τελευταίο παράδειγμα η επίσκεψη του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ για συμπαράσταση στο διαμέρισμα της κυρίας Κολοβού, το οποίο όμως -όπως έγινε αργότερα γνωστό- βγήκε σε πλειστηριασμό στις 20 Μαρτίου 2019, όταν ήταν ο ίδιος Πρωθυπουργός!

Υπάρχει βέβαια και ένας τρίτος λόγος για να μη γενικευτεί η λασποβροχή ο οποίος δεν αφορά τα κόμματα. Είναι απλά αυτός που σκέφτεται κάθε πολίτης: να διατηρηθεί μια πιθανότητα να ακουστούν στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου έστω και λίγα ουσιαστικά πράγματα που θα αφορούν τον ίδιο και τη ζωή του.

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News