Το δόγμα Ρούμπιν για την προστασία του Iron Dome
Το δόγμα Ρούμπιν για την προστασία του Iron Dome
«Μια επίθεση της Χεζμπολάχ με τρεις χιλιάδες ρουκέτες ταυτόχρονα θα ήταν κάτι το αδιανόητο». Ο Ούζι Ρούμπιν, ο «πατέρας» του ισραηλινού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας, το έχει επισημάνει πάμπολλες φορές: κανένα αμυντικό τείχος δεν θα μπορούσε να σταματήσει μια τέτοια επίθεση. Οπως γράφει σε ανάλυσή του ο Τζανλούκα ντι Φέο της La Repubblica, ο Ούζι Ρούμπιν σήμερα είναι 87 ετών, αλλά συνεχίζει να μελετά τις απειλές κατά της πατρίδας του, τασσόμενος ξεκάθαρα υπέρ των προληπτικών πληγμάτων κατά του όποιου εχθρού.
«Ακόμα και αν δεν είναι δυνατό να καταστραφούν όλοι οι εκτοξευτήρες, μπορεί να περιοριστεί ο αντίκτυπος και να εξασφαλιστεί ότι θα εκτοξευτούν (λιγότερες ρουκέτες)», υποστήριζε ανέκαθεν ο ισραηλινός μηχανικός, ο οποίος άρχισε να εργάζεται το μακρινό, πλέον, 1991, αρχικά για τη δημιουργία του Iron Dome και στη συνέχεια ενός ακόμη τριπλού προστατευτικού θόλου πάνω από το Ισραήλ.
Η ισραηλινή επιδρομή που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή με περίπου εκατό μαχητικά αεροσκάφη να επιχειρούν στους αιθέρες του νοτίου Λιβάνου, πλήττοντας στρατιωτικούς στόχους, «καθιστά την στρατηγική (του Ρούμπιν) συγκεκριμένη», γράφει ο ιταλός αναλυτής, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «χωρίς σπαθί δεν υπάρχει ασπίδα ικανή να αναχαιτίσει τη δύναμη πυρός της Χεζμπολάχ».
Ενώ οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών και ασφαλείας καταλήφθηκαν εξαπίνης από τη Χαμάς την 7η Οκτωβρίου, στο βόρειο μέτωπο οι ισραηλινές δυνάμεις βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού εδώ και τουλάχιστον μία εξαετία. Οπως εξηγεί ο δημοσιογράφος της La Repubblica, μέσω ενός δικτύου δορυφόρων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, πολεμικών αεροπλάνων, αισθητήρων και πληροφοριοδοτών στο πεδίο οι Ισραηλινοί παρακολουθούν κάθε κίνηση των ταξιαρχιών της σιιτικής οργάνωσης. Φυσικά οι μαχητές της Χεζμπολάχ το γνωρίζουν αυτό και έχουν μάθει πώς να κρύβουν τους εκτοξευτήρες οι οποίοι είναι αθέατοι έως ότου έρθει η ώρα να χρησιμοποιηθούν.
Το βράδυ του Σαββάτου, υποκλαπείσες συνομιλίες και κινήσεις στο πεδίο έπεισαν την ηγεσία των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων πως έπρεπε να δράσουν άμεσα. Επιπλέον, μεταξύ των στόχων της Χεζμπολάχ φέρεται να περιλαμβανόταν και η στρατιωτική βάση του Γκλιλότ, όχι μακριά από το Τελ Αβίβ, όπου βρίσκεται το αρχηγείο της Μοσάντ και εδρεύουν επίσης διάφορες υπηρεσίες πληροφοριών των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.
Οπότε το Ισραήλ έσπευσε να αδράξει την ευκαιρία ώστε να πλήξει τον εχθρό στα βόρεια σύνορά του, τη μοναδική στιγμή που ήταν εκτεθειμένος. Μέσα σε λίγα λεπτά μαχητικά αεροσκάφη F-16 και F-35, καθώς και ελικόπτερα Apache έφτασαν στους στόχους που μόλις είχαν εντοπίσει, βομβαρδίζοντας σαράντα τοποθεσίες και καταστρέφοντας σε καθεμία από δύο έως τρεις εκτοξευτήρες.
Συνολικά οι Ισραηλινοί φέρεται να κατέστρεψαν περί τους εκατό εκτοξευτήρες καθώς και από 1.200 έως 3.000 βλήματα, πυραύλους και ρουκέτες. Ως αντίποινα η Χεζμπολάχ εκτόξευσε περίπου τριακόσιους πυραύλους κατά του Σιδηρού Θόλου ενώ από είκοσι έως τριάντα μη επανδρωμένα αεροσκάφη πετούσαν γύρω του, έχοντας στο στόχαστρό τους παράκτιες πόλεις του Ισραήλ.
Στην ανάλυσή του ο Ντι Φέο σημειώνει ότι αυτή είναι η επίσημη εκδοχή της μεγάλης (αλλά όχι ανεξέλεγκτης) κλιμάκωσης μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ. Προσθέτει, όμως, πως «πίσω από τα δελτία Τύπου και το παραπέτασμα της στρατιωτικής λογοκρισίας κρύβονται αταίριαστες και άρα ανώμαλες πτυχές». Αναφέρεται καταρχάς στα θύματα της ισραηλινής επιδρομής. «Μόνο δύο σιίτες μαχητές κηρύχθηκαν “μάρτυρες στον δρόμο προς την Ιερουσαλήμ”, δηλαδή σκοτώθηκαν. Είναι δυνατόν η βροχή από βόμβες να κατέστρεψε τα όπλα αλλά όχι τους μαχητές;», διερωτάται.
Επί τούτω ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν πως η Χεζμπολάχ χειρίζεται εξ αποστάσεως τους εκτοξευτήρες της, ώστε να μην εκτίθενται σε κίνδυνο οι μαχητές της. Και είναι αλήθεια πως το οπλοστάσιό της είναι τεράστιο, γίνεται λόγος για έως και 150.000 βλήματα, ενώ οι εκπαιδευμένοι στη χρήση των εκτοξευτήρων μαχητές της οργάνωσης είναι πολύ λιγότεροι. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη πως στην ισραηλινή επιδρομή έλαβαν μέρος δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη, ο αριθμός των νεκρών φαίνεται πραγματικά μικρός.
Ασυνήθιστη θεωρεί ο ιταλός δημοσιογράφος και την απόφαση του Χασάν Νασράλα, ηγέτη της Χεζμπολάχ, να μη χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που διαθέτει για να απαντήσει στην επίθεση του Ισραήλ. Δεδομένου του οπλοστασίου της οργάνωσης θα μπορούσε να είχε οργανωθεί η εξαπόλυση μιας δεύτερης πυραυλικής επίθεσης μέσα σε λίγες ώρες. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έγινε ενώ η υποψία είναι αυτή που ανέφερε στο Reuters ένα ανώνυμο ηγετικό στέλεχος της Χεζμπολάχ, καθιστώντας πιθανή την υπόθεση μιας άτυπης συμφωνίας για την αποτροπή ενός μεγάλης κλίμακας πολέμου που θα σάρωνε τον Λίβανο.
Ο Τζανλούκα ντι Φέο σημειώνει σχετικά πως τα αντίποινα για τη δολοφονία του Φουάντ Σουκρ, ενός εκ των ιδρυτικών στελεχών της Χεζμπολάχ που σκοτώθηκε έπειτα από ισραηλινό πλήγμα σε προάστιο της Βηρυτού τον Ιούλιο, φέρεται να καθυστέρησε για πολιτικούς λόγους καθώς και για να μην παρεμποδιστούν οι διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα. Με βάση μια παρόμοια λογική ενδέχεται οι δύο πλευρές να επικοινώνησαν εμπιστευτικά και πριν από τις εχθροπραξίες της Κυριακής, ούτως ώστε να δώσουν μια «κολοσσιαία παράσταση», δίχως, όμως, σημαντικές απώλειες και περιορίζοντας τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
«Για τους λιβανέζους συμμάχους του Ιράν, μερικές χιλιάδες ρουκέτες είναι αμελητέα ποσότητα: το ένα τοις εκατό των αποθεμάτων τους», σημειώνει ο Τζανλούκα ντι Φέο. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει απαραίτητα πως έχει αποτραπεί ο κίνδυνος ενός πολέμου. Καταρχάς παραμένει άγνωστο το πώς θα εκδικηθούν οι αγιατολάδες τη δολοφονία του Ισμαήλ Χανίγια, του πολιτικού ηγέτη της Χαμάς, μέσα στην Τεχεράνη.
Επιπλέον υπάρχουν τόσο εντός του Ισραήλ όσο και εντός της Χεζμπολάχ φατρίες που δεν είναι πρόθυμες να αρκεστούν σε συμβολικές, κατά βάση, επιχειρήσεις, με στόχο τη διατήρηση του στάτους κβο. Και το ότι η κατάσταση στη Μέση Ανατολή παραμένει εκρηκτική επιβεβαιώνεται από την ανακοίνωση του Πενταγώνου περί παραμονής των αεροπλανοφόρων «Lincoln» και «Roosevelt» στην περιοχή.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News