Oχι δεξιός Πρόεδρος, αλλά ποιος;
Oχι δεξιός Πρόεδρος, αλλά ποιος;
Το καλοκαίρι προχωρεί με ταχύτητα, σύντομα θα έχει τελειώσει, οι τουρίστες θα αραιώσουν κάπως και η νέα πολιτική περίοδος θα ξεκινήσει το φθινόπωρο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίζει να περιδινίζεται και πελαγοδρομεί, το ΠΑΣΟΚ θα εκλέξει νέο (;) ή νέα πρόεδρο και η κυβέρνηση θα ατενίζει την τριετία ως τις εκλογές, αναζητώντας κάποιες μαγικές λύσεις ώστε να ξαναπιάσει ρυθμό, να πετύχει κάποια αισθητά αποτελέσματα και λύσεις στα προβλήματα που βαραίνουν τις διαθέσεις και τις τσέπες των πολιτών.
Υπάρχουν όμως σε αυτήν την πορεία ορισμένα θέματα, τα οποία υπό όρους και προϋποθέσεις θα μπορούσαν να ταράξουν το σκηνικό φαινομενικής πολιτικής ακινησίας.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα γνωρίζει πολύ καλά, όπως και οι υπόλοιποι και έχοντας στα χέρια του και το μαχαίρι και το πεπόνι, αναμένει την κατάλληλη στιγμή για τις κινήσεις του.
Όπως φάνηκε καθαρά στην τελευταία του συνέντευξη στο ΣΚΑΪ πριν από τις θερινές διακοπές, μία από τις πολιτικές παραμέτρους της νέας περιόδου, είναι η επιλογή του για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Τονίζοντας ότι το πρόσωπο του/της Προέδρου θα πρέπει να συγκεντρώσει ευρύτερη διακομματική αποδοχή, στην ουσία ξεκαθαρίζει ένα πεδίο.
Δεν φαίνεται διατεθειμένος ο Πρωθυπουργός να υποκύψει στις εσωτερικές πιέσεις και να οδηγηθεί σε μία παραταξιακή επιλογή. Υπό αυτήν την έννοια, μάλλον κόβονται οι ορέξεις διαφόρων στο εσωτερικό της ΝΔ. Και λέγοντας ο Μητσοτάκης ότι δεν αποφασίζει μόνος του για το θέμα, μάλλον δεν εννοεί ότι θα συζητήσει με τον Σαλμά ή με τον Νικήτα, αλλά πιθανότερα με τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων.
Ως προς αυτό, έχει μία ιδιαίτερη βαρύτητα η τακτοποίηση της εκκρεμότητας στο ΠΑΣΟΚ. Και μάλλον θα καθορίσει την ατμόσφαιρα της συζήτησης το αν θα εκλεγεί ο Ανδρουλάκης, ο Δούκας, ο Γερουλάνος ή η Διαμαντοπούλου. Για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, ο ένας ή ο άλλος (ή η άλλη), θα προσέλθουν με διαφορετικές διαθέσεις σε μία τέτοια, βαριά θεσμική συζήτηση και καθοριστική για τις πολιτικές εξελίξεις. Γιατί παρόλο που εκλογή Προέδρου έχει αποσυνδεθεί από τη διάλυση της Βουλής, η πλειοψηφία με την οποία θα εκλεγεί ΠτΔ, θα είναι μία από τις καθοριστικές παραμέτρους για το πολιτικό κλίμα.
Ως προς αυτά, προφανώς υπάρχει ακόμη δρόμος.
Όμως οι αποφάσεις και οι κινήσεις του Μητσοτάκη θα φανερώσουν, κατ’ αρχάς τον βαθμό πολιτικής σοβαρότητας και υπευθυνότητας όλων και εν συνεχεία, το αν η χώρα θα παραμείνει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο πολιτικής σταθερότητας, εν μέσω μίας περιόδου γενικότερης διεθνούς αναταραχής.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News