Γουίλεμ Νταφόε: Ερωτευμένος με το θέατρο και την Ιταλία
Γουίλεμ Νταφόε: Ερωτευμένος με το θέατρο και την Ιταλία
Πρώτη φορά στην Ιταλία ο Γουίλεμ Νταφόε πήγε το 1980 για διακοπές. Την επισκέφτηκε ξανά έπειτα από χρόνια για μια σειρά παραστάσεων που έδωσε στο Μιλάνο ο θίασος στον οποίο συμμετείχε τότε. Αλλά την ερωτεύτηκε παράφορα το 2003, στα γυρίσματα μιας ταινίας στη Ρώμη, όπου την ίδια περίοδο έτυχε να γνωρίσει τη σκηνοθέτρια, σεναριογράφο και ηθοποιό Τζάντα Κολαγκράντε, την οποία παντρεύτηκε μετά από δύο χρόνια.
«Μου μίλησαν για μια ταινία της, ερασιτεχνική παραγωγή που κόστισε ελάχιστα χρήματα, η οποία όμως πήγε στο Φεστιβάλ Βενετίας. Ο τίτλος της είναι “Aprimi Il Cuore”. Η Τζάντα είναι αυτοδίδακτη, προέρχεται από τον καλλιτεχνικό χώρο, αλλά η ταινία της συζητήθηκε. Την είδα και τη βρήκα ενδιαφέρουσα. Με ρώτησαν αν ήθελα να τη γνωρίσω. Αρχικά γίναμε φίλοι, στη συνέχεια κάτι περισσότερο από φίλοι» είπε ο διάσημος αμερικανός ηθοποιός συνομιλώντας με τον Αλντο Κατσούλο, δημοσιογράφο της Corriere della Sera.
Πλέον ο Νταφόε, αν και εξακολουθεί να ταξιδεύει συχνά ανά τον κόσμο, ζει περισσότερους μήνες στη Ρώμη παρά στη Νέα Υόρκη. «Μου αρέσουν και οι δύο πόλεις απίστευτα και νομίζω πως η μία συμπληρώνει την άλλη. Επειδή έχουν διαφορετική ενέργεια, οι φιλοδοξίες εκδηλώνονται διαφορετικά. Ως Αμερικανός μαθαίνω πολλά στην Ιταλία, περιλαμβανομένου του τρόπου που οι άνθρωποι εργάζονται και αντιλαμβάνονται την εργασία. Στη Νέα Υόρκη οι φιλοδοξίες είναι έκδηλες. Είναι μια πόλη αφιερωμένη στο επιχειρείν. Στην Ιταλία οι παραδόσεις είναι πολύ ισχυρές, συνιστούν πλούτο αλλά και περιορισμό» ανέφερε.
Ο εξαιρετικά ταλαντούχος όσο και αγαπητός ηθοποιός μίλησε για πολλά: για την πρώτη του ανάμνηση και για τα παιδικά του χρόνια στο Ουισκόνσιν, όπου μεγάλωσε μαζί με τις πέντε αδελφές και τους δύο αδελφούς του, για την ημέρα που δολοφονήθηκε o Τζον Κένεντι, όταν εκείνος ήταν μόλις οκτώ ετών, για τη φιλία του με τον διάσημο ιταλό τραγουδοποιό Φράνκο Μπατιάτο, για την πρόοδο που σημειώνει στην εκμάθηση της ιταλικής γλώσσας, αλλά και για το πώς έμαθε να ζωγραφίζει, ώστε να μπορέσει να υποδυθεί τον Βίνσεντ βαν Γκογκ (στην ταινία «At Eternity’s Gate» του Τζούλιαν Σνάμπελ). Μέχρι και ότι δεν έχει ερωτευτεί ποτέ έναν άνδρα αποκάλυψε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση ο Γουίλεμ Νταφόε.
Περισσότερο, όμως, στάθηκε στο επάγγελμα του, την υποκριτική. Καταρχάς εξήγησε ότι τα πρώτα του βήματα τα έκανε όχι στο πλατό, αλλά στο σανίδι. «Εργάστηκα για πολύ καιρό στο θέατρο. Ηταν η ταυτότητά μου. Και εργάζομαι ακόμα» είπε.
Εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία, δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει το διοικητικό συμβούλιο της Μπιενάλε της Βενετίας για τον διορισμό του στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του τμήματος θεάτρου της περίφημης έκθεσης σύγχρονης τέχνης που διοργανώνεται κάθε διετία στη Γαληνοτάτη.
Ο 69χρονος (από τις 22 Ιουλίου) ηθοποιός σκοπεύει να εστιάσει «στην ουσία του θεάτρου. Είμαι ηθοποιός. Κοιτάζω τους ηθοποιούς, τα σώματα των ηθοποιών. Η κινητήρια δύναμη του θεάτρου είναι το σώμα: αυτό είναι που κάνει το θέατρο μοναδικό. Και το ότι όλα συμβαίνουν σε πραγματικό χρόνο, μπροστά σε κοινό. Φαντάζομαι ένα θέατρο γεμάτο κόσμο, ανθρώπους μπροστά από τους ηθοποιούς, και αισθάνομαι όλες αυτές τις καρδιές να χτυπούν. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σήμερα. Με τις νέες τεχνολογίες οι άνθρωποι απομονώνονται ολοένα περισσότερο. Η συνεύρεση είναι θεμελιώδης. Θέλω να κινήσω την περιέργεια του κοινού. Η περιέργεια και η αμφισβήτηση είναι τα κλειδιά για να ζούμε καλύτερα».
Για τις διαφορές μεταξύ θεάτρου και κινηματογράφου, ο Νταφόε σημείωσε ότι «στο σανίδι προσφέρονται περισσότερες ευκαιρίες, ελέγχεις τον ρυθμό, όλα γίνονται σε πραγματικό χρόνο και είσαι παρών. Στον κινηματογράφο δημιουργούνται καταστάσεις, αποτυπώνονται στιγμές που στη συνέχεια αναδιατάσσονται και υποβάλλονται σε επεξεργασία. Στο θέατρο αυτοσχεδιάζεις: κάθε φορά, παρότι το σενάριο είναι το ίδιο, είναι διαφορετική. Υπάρχει η προσωρινότητα, η οποία είναι και η ομορφιά του θεάτρου».
Περνώντας από το θέατρο στον κινηματογράφο, το πρώτο που θέλησε να μάθει ο δημοσιογράφος της Corriere ήταν πώς θυμάται ο Νταφόε την ταινία που τον ανέδειξε, το ανατρεπτικό για την εποχή του «Platoon» των τεσσάρων Οσκαρ.
«Ηταν μια εξαιρετική εμπειρία. Ο Ολιβερ Στόουν ξόρκιζε τους δαίμονές του, χρησιμοποιούσε τις λεπτομέρειες όλων όσα είχε βιώσει προσωπικά. Πήρε μια ομάδα ηθοποιών. Είχα γυρίσει λίγες ταινίες, όπως και οι υπόλοιποι ηθοποιοί. Ηταν ένα πείραμα. Ημασταν στη ζούγκλα των Φιλιππίνων και μερικοί βετεράνοι του Βιετνάμ μας έμαθαν πώς να κάνουμε αυτό που έκαναν οι στρατιώτες» είπε.
«Αυτό για μένα είναι απαραίτητο, τόσο στον κινηματογράφο όσο και στο θέατρο: όταν μαθαίνεις να κάνεις κάτι, γίνεται μέρος της ταυτότητάς σου, προστίθεται σε αυτά που ήδη ξέρεις, εμπλουτίζει τον τρόπο που σκέφτεσαι και έτσι ανοίγει η πόρτα ώστε να γίνεις ένας άλλος άνθρωπος. Αν η κατάσταση είναι πολύ δραματική –και στο “Platoon” ήταν–, μπορεί να προκύψει κάτι πολύ συναρπαστικό, που ίσως σε αλλάξει» πρόσθεσε ο «λοχίας Ελάιας», ο τραγικός θάνατος του οποίου συγκαταλέγεται στις πιο συγκλονιστικές σκηνές στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Για τη συνεργασία του με τη Μαντόνα, με την οποία γύρισαν και ερωτικές σκηνές, ο Νταφόε, που έχει παίξει σε περισσότερες από 150 ταινίες, είπε πως «είχε πλάκα. Κάναμε μια πολύ ιδιαίτερη ταινία, το “Body of Evidence”. Αρχίζει όπως μια οποιαδήποτε ταινία, δεν παραπέμπει σε ερωτικό φιλμ. Εκείνη ήταν στο απόγειο της δημοτικότητάς της. Η ταινία εκτιμήθηκε, αλλά εμένα κατά βάση με κορόιδευαν».
Ο ιταλός δημοσιογράφος αποπειράθηκε να μάθει τη γνώμη του ηθοποιού για τις πολιτικές εξελίξεις στην πατρίδα του, όμως βρέθηκε τον συνομιλητή του μάλλον απρόθυμο να απαντήσει. Ειδικότερα για τον Τραμπ, σημείωσε: «Δεν θέλω να μιλήσω για το άτομο αυτό, μιλάνε ήδη πολύ τα ΜΜΕ».
Ερωτηθείς για τον Τζο Μπάιντεν και την εξαιρετικά άβολη θέση στην οποία κατέληξε να βρίσκεται μετά το πρώτο προεδρικό debate, ο Γουίλεμ Νταφόε παραδέχτηκε: «Νομίζω ότι βλέποντάς τον να δυσκολεύεται, συνειδητοποιούμε την κατάσταση». Και αμέσως πήρε φόρα: «Οι αριθμοί και τα στατιστικά στοιχεία μιλούν από μόνα τους και μας λένε ότι ο Μπάιντεν ήταν εξαιρετικός πρόεδρος. Διόρθωσε τις ζημιές που προκάλεσε ο Τραμπ, όχι μόνο στην οικονομία. Σκέφτομαι το κλίμα που επικρατεί στη χώρα. Γι’ αυτό επικρατεί τόσο μεγάλη ανησυχία στην Αμερική».
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News