Πότε έγιναν οι Γερμανοί «τεμπέληδες» στην εργασία;
Πότε έγιναν οι Γερμανοί «τεμπέληδες» στην εργασία;
Πρόκειται για ένα από τα μακροβιότερα στερεότυπα στην Ευρώπη. Οπως η Γαλλία έχει τους πιο εξαιρετικούς μάγειρες, η Ιταλία σφύζει από πάθος και στη Βρετανία όλοι πίνουν τσάι, έτσι και η Γερμανία έχει τους πιο σκληρά εργαζόμενους πολίτες στην ήπειρο. Μόνο που το Βερολίνο κυριεύεται από φόβους ότι η περίφημη εργασιακή ηθική του σύντομα θα αποτελεί ανάμνηση.
«Μήπως ξεχάσαμε πώς να δουλεύουμε σκληρά;» αναρωτήθηκε προ ημερών η ταμπλόιντ Bild και διαμαρτυρήθηκε ότι «οι Αμερικανοί ισχυρίζονται ότι είμαστε τεμπέληδες», καθώς το αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων Bloomberg παρατήρησε ότι οι Γερμανοί βρίσκονται στην τελευταία θέση του πίνακα της ομάδας των βιομηχανικών κρατών του ΟΟΣΑ ως προς τον μέσο χρόνο εργασίας.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ των Times του Λονδίνου, στα τέλη του Απριλίου, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ προειδοποίησε ότι οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και άλλοι Ευρωπαίοι εργάζονται «πολύ περισσότερο από εμάς». Ο υπουργός και επιχειρηματίες της χώρας ισχυρίζονται ότι οι λίγες ώρες εργασίας ευθύνονται για την ήπια οικονομική ανάπτυξη της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης.
Παράλληλα, οι επιχειρηματίες ζητούν εργασιακές μεταρρυθμίσεις και περισσότερα νηπιαγωγεία για να ενθαρρύνουν εργαζόμενους να διεκδικήσουν θέσεις πλήρους απασχόλησης. Τα στατιστικά στοιχεία φαίνεται να υποστηρίζουν την κριτική του Λίντνερ.
Οι Γερμανοί έχουν τη φήμη των δουλευταράδων, αλλά εργάστηκαν μόνο 1.341 ώρες κατά μέσο όρο ο καθένας το 2022, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ – πολύ πιο κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ των 1.571 ωρών και κάτω από το Ηνωμένο Βασίλειο, με 1.532 ώρες. Η Κολομβία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με 2.405 ετήσιες ώρες εργασίας.
Οι Γερμανοί έχουν 30 ημέρες ετήσια άδεια κατά μέσο όρο. Επιπλέον, ο μέσος αριθμός ημερών ασθενείας έφτασε στο ρεκόρ των 15,2 το 2023 –από 10,8 το 2000– σύμφωνα με την ηλεκτρονική βάση δεδομένων Statista. Μιλώντας στην εαρινή συνεδρίαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τον περασμένο μήνα στην Ουάσινγκτον, ο Λίντνερ είπε ότι απαιτούνται μεταρρυθμίσεις.
Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών πρότεινε περικοπές στη διαβόητη γερμανική γραφειοκρατία – για μια «οικονομική ανάκαμψη» που θα ελαφρύνει το βάρος στα δημόσια ταμεία. «Οταν οι άνθρωποι εργάζονται, ή εργάζονται περισσότερο, καταλήγουν να πληρώνουν υψηλότερους φόρους και εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και να πετυχαίνουν λιγότερη κοινωνική κινητικότητα» σημείωσε, εστιάζοντας στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας.
Εκτιμάται ότι το 10% του γερμανικού εργατικού δυναμικού έχει 35 ώρες την εβδομάδα κατοχυρωμένες στις συμβάσεις του μετά από συμφωνίες που συνήφθησαν με τα εργατικά συνδικάτα σε μια σειρά βιομηχανιών –κυρίως της μεταλλουργίας και της μηχανικής– οι οποίες εισήχθησαν στη δυτική Γερμανία το 1995 και στην ανατολική τα τελευταία χρόνια.
Οι γερμανοί μηχανοδηγοί πέτυχαν μείωση του ωραρίου εργασίας τους από 38 σε 35 ώρες, μετά από μια σειρά απεργιακών κινητοποιήσεων κατά τη διάρκεια του χειμώνα – κάτι που ο Κλάους Βεσέλσκι, ο αρχηγός του συνδικάτου τους, είπε ότι «θα χρησιμεύσει ως παράδειγμα και για άλλα συνδικάτα της χώρας».
Η γερμανική οικονομία θα είναι η πιο αργά αναπτυσσόμενη από τις οικονομίες όλων των κρατών της G7 φέτος, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο πρόσφατα μείωσε τις προβλέψεις του για τη χώρα στο 0,2% για το 2024, επικαλούμενο «τη γήρανση, τις υποεπενδύσεις και την υπερβολική γραφειοκρατία».
Ο αριθμός των ουκρανών προσφύγων που εργάζονται στη Γερμανία καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος – μόνον ένας στους πέντε από τους 750.000 Ουκρανούς σε ηλικία εργασίας έχει δουλειά στη Γερμανία, σε σύγκριση με το 61% των συμπατριωτών τους στο Ηνωμένο Βασίλειο και το 65% στην Πολωνία.
Ο υπουργός Εργασίας Χουμπέρτους Χάιλ δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι μέρος του προβλήματος είναι η «αποκαρδιωτική» διαδικασία αναγνώρισης των προσόντων των ξένων στη Γερμανία, η οποία παραμένει ένα μεγάλο εμπόδιο για όσους ψάχνουν να βρουν δουλειά. «Πρέπει να αλλάξουμε τη νομοθεσία» τόνισε.
Ωστόσο, η αγωνία και οι συζητήσεις γύρω από τα ωράρια εργασίας στη Γερμανία δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο τότε καγκελάριος Χέλμουτ Κολ είχε προκαλέσει σάλο προειδοποιώντας ότι η χώρα του κινδύνευε να γίνει ένα «συλλογικό πάρκο αναψυχής».
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News