Πεθαίνοντας από την πείνα δίπλα στη σορό του πατέρα του – μια σύγχρονη βρετανική τραγωδία
Πεθαίνοντας από την πείνα δίπλα στη σορό του πατέρα του – μια σύγχρονη βρετανική τραγωδία
Η κυβέρνηση απαιτεί απαντήσεις, ενώ η αστυνομία και οι υπηρεσίες κοινωνικής μέριμνας του Σκέγκνες διεξάγουν ήδη έρευνα. Γιατί σε αυτή την παραθαλάσσια πόλη της βόρειας Αγγλίας εκτυλίχθηκε μια σύγχρονη βρετανική τραγωδία που συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα.
Ο Μπρόνσον Μπάτερσμπι, ένα αγοράκι ηλικίας μόλις δύο ετών, η κατάσταση του οποίου είχε ήδη κριθεί ως επισφαλής από τους κοινωνικούς λειτουργούς, βρέθηκε νεκρό δίπλα στο πτώμα του 60χρονου πατέρα του. Σύμφωνα με τα αρχικά ευρήματα, το παιδάκι ξεψύχησε από την πείνα και τη δίψα, αφού ο πατέρας του πέθανε από καρδιακή προσβολή.
«Πώς είναι δυνατόν να μην μπόρεσε κανένας να βοηθήσει τον μικρό Μπρόνσον; Αυτό είναι το ερώτημα που, ενώ τα γαλανά μάτια του παιδιού χαμογελούν από όλα τα μέσα ενημέρωσης, καθηλώνει την αστυνομία, τους κοινωνικούς λειτουργούς, τους πολίτες, καθώς και την οικογένεια του παιδιού, περιλαμβανομένης της μητέρας, η οποία είχε να δει το παιδί πριν από τα Χριστούγεννα και τώρα λέει πως δεν μπορεί να πάψει να το σκέφτεται “να ψάχνει απεγνωσμένα κάτι να φάει”» γράφει στην ανταπόκρισή της από το Λονδίνο η Πάολα ντε Καρόλις της Corriere della Sera.
Είναι αλήθεια πως η οικογένεια αντιμετώπιζε πολλές, οικονομικές κυρίως, δυσκολίες, οι γονείς του μικρού Μπρόνσον δεν βλέπονταν πολύ συχνά και το παιδί ζούσε με έναν ηλικιωμένο πατέρα, όμως κανένας δεν ανησύχησε ιδιαίτερα όταν εκείνος σταμάτησε να δίνει σημάδια ζωής.
Σύμφωνα με τους ιατροδικαστές, ο Κένεθ Μπάτερσμπι ενδέχεται να άφησε την τελευταία του πνοή ήδη από τα τέλη Δεκεμβρίου, αλλά τα δύο πτώματα ανακαλύφθηκαν μόλις την 9η Ιανουαρίου, ενώ για να εξακριβωθεί πότε πέθανε ο γιος του θα χρειαστεί η σορός του να υποβληθεί σε νεκροψία-νεκροτομή.
Μόνον ο Σκάιλαρ, ο σκύλος της οικογένειας, επέζησε από μια οικογενειακή τραγωδία που θα μπορούσε μεν να είχε αποφευχθεί, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός. Αντιθέτως, ρίχνει φως με τον πλέον επώδυνο τρόπο σε μια βαθιά πληγή της βρετανικής κοινωνίας.
Ο πρώην πρωθυπουργός της Γηραιάς Αλβιόνας Γκόρντον Μπράουν υπογράμμισε τη σοβαρότητα των ευρημάτων της φιλανθρωπικής οργάνωσης Joseph Rowntree Foundation, σύμφωνα με την οποία ένα εκατομμύριο παιδιά στη Βρετανία δεν έχουν δικό τους κρεβάτι, δύο εκατομμύρια οικογένειες δεν έχουν κουζίνα για μαγείρεμα ούτε πλυντήριο ρούχων, και τέσσερα εκατομμύρια πολίτες ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. «Οι κρίσεις των τελευταίων ετών, από τη λιτότητα και μετά, υπονόμευσαν τις αντοχές των οικογενειών» εξήγησε. «Εχουμε επιστρέψει σε επίπεδα φτώχειας που θεωρούσαμε πως είχαν ξεπεραστεί οριστικά».
Ο Ολιβιέ ντε Σούτε, ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ακραία φτώχεια, σε συνέντευξή του στον Guardian επικαλέστηκε τα ίδια στοιχεία, για να επισημάνει ότι «τα επίπεδα φτώχειας στη Βρετανία είναι απαράδεκτα» και πως η κυβέρνηση παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, δεδομένου ότι «περισσότερο από το ένα πέμπτο του πληθυσμού κινδυνεύει (από τη φτώχεια) και τα μέτρα που λαμβάνονται δεν επαρκούν».
Φόρο τιμής στον μικρό Μπρόνσον απέτισε την Πέμπτη η βρετανική Βουλή δια στόματος του ηγέτη των Εργατικών Κιρ Στάρμερ, τα λόγια του οποίου έγιναν δεκτά από τους νομοθέτες με μια συγκινητική σιωπή.
Καθώς διάφορες λεπτομέρειες όσον αφορά το τραγικό συμβάν έρχονται στο φως, διαπιστώνεται ότι πράγματι το παιδί θα μπορούσε να είχε βρεθεί νωρίτερα. Ενας γείτονας υποστηρίζει ότι το άκουσε να φωνάζει επανειλημμένως «μπαμπά» την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, σαν να προσπαθούσε να ξυπνήσει τον γονιό του.
Οι κοινωνικοί λειτουργοί είχαν πάει στο σπίτι δύο φορές, την επομένη της Πρωτοχρονιάς και την 4η Ιανουαρίου. Δεν κατάφεραν, ωστόσο, να εισέλθουν και ειδοποίησαν την αστυνομία, η οποία ανέλαβε δράση, ζητώντας από τη θυρωρό να ανοίξει την πόρτα, όπως και έκανε. Ετσι αποκαλύφθηκε η ανείπωτη τραγωδία.
Ο μικρός Μπρόνσον φορούσε την πιτζάμα του. Ηταν κουλουριασμένος στην αγκαλιά του πατέρα του, μέσα στο σκοτάδι. Η μητέρα του, ονόματι Σάρα Πίες, η οποία έχει άλλα δύο παιδιά, κατηγορεί τώρα τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας. «Αν είχαν κάνει τη δουλειά τους ο γιος μου θα ήταν ακόμα ζωντανός» υποστηρίζει, ωστόσο είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί η μακρά έλλειψη επικοινωνίας και επαφής με ένα τόσο μικρό παιδί.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News