Κάλπες και σενάρια επιστημονικής φαντασίας
Κάλπες και σενάρια επιστημονικής φαντασίας
Κυκλοφορεί ένα σενάριο για εκλογές στις 2 Οκτωβρίου «επειδή η χώρα δεν μπορεί να πορευτεί σε κλίμα οξύτητας», αλλά και επειδή στην κυβέρνηση εκτιμούν ότι η βαρυχειμωνιά θα αποτυπωθεί και στην εκλογική της επιρροή. Αλλά ας το αφήσουμε στην άκρη, κρατώντας την κατηγορηματική δέσμευση του Πρωθυπουργού για εξάντληση της τετραετίας.
Ερχονται, λοιπόν, οι εκλογές και ας πούμε ότι η κάλπη τα βγάζει όπως στις δημοσκοπήσεις. Ακολουθεί η δεύτερη αναμέτρηση και όλοι κάθονται στο τραπέζι με ανοιχτά χαρτιά και τον Ανδρουλάκη να κρατάει τον μπαλαντέρ. Αν βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα, τα μαθηματικά βγαίνουν με τη βοήθεια του Βαρουφάκη. Αν είναι η Νέα Δημοκρατία, κάτι που εμφανίζεται αυτή τη στιγμή ως το επικρατέστερο ενδεχόμενο, ο Μητσοτάκης θα φωνάξει τον Ανδρουλάκη για να συζητήσουν. Υπάρχει περίπτωση ο Ανδρουλάκης να απαντήσει θετικά σε μία πρόταση συγκυβέρνησης; Με τα σημερινά δεδομένα, δύσκολο να στηρίξει μία κυβέρνηση υπό τον Μητσοτάκη. Λογικό. Πώς να στηρίξεις τον άνθρωπο που κατηγορείς ότι σε παρακολουθούσε; Και έτσι έχουμε τον καμβά πάνω στον οποίο μπορεί να κεντηθεί ένα άλλο σενάριο: το ΠΑΣΟΚ να προσέλθει σε συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, απαιτώντας την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τρίτο πρόσωπο. Να προτείνει, ας πούμε, ο Ανδρουλάκης τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Πιερρακάκη που, λόγω των πολιτικών του καταβολών, συμβολίζει τη συνομιλία μεταξύ των δύο χώρων. Και αν μη τι άλλο, θα πουν από το ΠΑΣΟΚ, ο Πιερρακάκης είναι ο πλέον πετυχημένος υπουργός, με μεταρρυθμιστικό έργο και όραμα για την Ελλάδα του μέλλοντος. Αλλωστε δεν είναι και εύκολο να εντοπίσεις ατέλειες στο πολιτικό του πρόσωπο. Και ας μην είναι ο Πιερρακάκης, ας είναι οποιοσδήποτε άλλος πλην του Μητσοτάκη. Τι θα συμβεί σε αυτήν την περίπτωση;
Υπάρχουν μόνο δύο πιθανότητες. Είτε ο Μητσοτάκης το δέχεται και πάμε παρακάτω, είτε απορρίπτει την πρόταση ως παράγοντα εκτροπής και στέλνει τη χώρα σε τρίτη κάλπη, κάτι που δείχνει αδιανόητο. Αλλωστε και το blame game δεν θα είναι εύκολο. Από τη μία ο Μητσοτάκης θα κατηγορεί τον Ανδρουλάκη για ρυμούλκηση της χώρας σε επικίνδυνα νερά και από την άλλη ο Ανδρουλάκης θα αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν να συνεργαστεί με τον άνθρωπο που τον παρακολουθούσε.
Πώς θα μπορούσε να βγει ο Μητσοτάκης από αυτό το αδιέξοδο; Με δύο τρόπους: αν ο Ανδρουλάκης «πειστεί» ότι η παρακολούθηση δεν αφορούσε κατά βάση τον ίδιο, αλλά κάποιες επαφές του ή αν η κυβέρνηση πάει σε νέα αλλαγή του εκλογικού νόμου, κάτι βέβαια που θα ήταν καιροσκοπικά φαιδρό και λίαν επικίνδυνο για τα πολιτικά ήθη. Αλλά όπως δηλώνει και ο τίτλος, αυτά είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Μόνο που καμιά φορά, η ζωή διαλέγει ακόμα πιο ευφάνταστες λύσεις.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News