Οι Μαχάτμα Γκάντι της ελληνικής τροχαίας
Οι Μαχάτμα Γκάντι της ελληνικής τροχαίας
Ηταν ένας από εκείνους που δεν μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητοι. Για την ακρίβεια, κανένας που οδηγεί TDM 850 ξετσιμπούκωτο (σημαίνει χωρίς σιλανσιέ στην εξάτμιση) δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητος σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου. Δεν ξέρω πόσα ντεσιμπέλ βγάζει η εξάτμιση, αλλά ξυπνάει νεκρούς. Οπως λέει και η έκφραση. Οχι όμως αστυνομικούς, αφού ο τροχαίος που στεκόταν στη διασταύρωση της Φιδιππείδου με την Αλεξάνδρας έμεινε αδιάφορος.
Αντιθέτως, ο πιτσιρικάς που οδηγούσε το DUKE μάλλον δεν ήθελε να προκαλεί το ενδιαφέρον. Περίμενε στη μία είσοδο των διοδίων της Αττικής Οδού προς Μαρκόπουλο και όταν η μπάρα άνοιξε για να περάσει το αυτοκίνητο που είχε πληρώσει ακολούθησε κολλημένος πίσω του. Στο πίσω φτερό, πινακίδα ούτε για δείγμα.
Τι γίνεται όμως όταν ο παραβάτης το ζητάει κυριολεκτικά από τον τροχονόμο για να επέμβει; Τίποτα. Τουλάχιστον τίποτα όταν πριν από καμιά δεκαριά μέρες ένας μυστήριος με ξυρισμένο κεφάλι χωρίς κράνος, καβάλα σε ένα XT, μπήκε μπροστά μου ξεκαβάλησε και άρχισε να φωνάζει και να κάνει απειλητικές γκριμάτσες επειδή δεν πήγαινα αρκετά γρήγορα για τα γούστα του. Ταυτόχρονα με εμένα είχε σταματήσει και έναν τροχαίο με την μηχανή του. Τον τροχαίο Μαχάτμα Γκάντι, ο οποίος αφού παρακολούθησε στωικά το παραλήρημα είπε: «Αντε, παιδιά, να πηγαίνουμε…».
Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να δεις στο Λονδίνο έναν που οδηγεί μηχανή χωρίς κράνος και αριθμό να τσαμπουκαλεύεται μπροστά από έναν τροχονόμο; Τι του επιτρέπει, λοιπόν, να το κάνει στην Αθήνα; Οτι ξέρει πως ο νόμος αφορά μόνο τον αδύνατο ή αυτόν που θα πέσει στην ανάποδη. Οτι κλήσεις στην Αθήνα τρώνε αυτοί που δεν ξέρουν ότι τα μπλόκα γίνονται τις Δευτέρες στη δεύτερη είσοδο του Πενταγώνου στη Μεσογείων και στη διασταύρωση των Αμπελοκήπων. Οτι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν αστυνομικοί. Υπάρχουν αστυνομικοί με ειδικότητες και ότι με 100 σε πεζόδρομο να πηγαίνεις, αν ο αστυφύλακας δεν είναι τροχαίος, δεν πρόκειται να επέμβει.
Πριν από τις εκλογές του 2019 ένας συνδικαλιστής της αστυνομίας μού είχε πει: «Ελπίζω αν βγει ο Μητσοτάκης να μην πάει να βάλει υπουργό Προστασίας του Πολίτη τον Χρυσοχοΐδη». Πριν από μερικές ημέρες το έλεγα σε έναν αξιωματικό της ασφαλείας. «Είμαι σίγουρος. Το ήξεραν ότι θα τους τρέξει».
Με το μάτι του ανθρώπου που οδηγεί μηχανή 40 χιλιόμετρα την ημέρα διασχίζοντας την Αθήνα –και στη μηχανή, για να επιβιώσεις, προσέχεις τα πάντα–, το υπουργείο έχει σταματήσει «να τους τρέχει». Οι αστυνομικοί, όπως όλοι οι ένστολοι, μπορεί να μουρμουράνε για τους διοικητές που τους τρέχουν αλλά ταυτόχρονα έχουν και την εκτίμησή τους.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News