Τα «οπίσθια του αλόγου» και η «σαδίστρια νοσοκόμα»
Τα «οπίσθια του αλόγου» και η «σαδίστρια νοσοκόμα»
Ο Τραμπ έχει ήδη αποδείξει πολλές φορές την αμετροέπειά του, την παντελή έλλειψη λεπτών τρόπων και την ικανότητά του να γίνεται χυδαίος. Ετσι ο προσβλητικός τρόπος με τον οποίο αναφέρθηκε στο ύψος και στο πάχος του επίσης κακότροπου και προσβλητικού βορειοκορεάτη Κιμ Γιονγκ Ουν δεν εκπλήσσει. Αυτό που καθιστά ανησυχητική την ανταλλαγή προσβολών μεταξύ των δύο πολιτικών είναι ότι είναι επικεφαλής δύο χωρών που διαθέτουν πυρηνικά όπλα. Διότι ο μόνος κανόνας που ακολούθησαν από το 1945 ως σήμερα οι αρχηγοί των πυρηνικών δυνάμεων ήταν να προσέχουν τα λόγια τους ο ένας για τον άλλο. Ακόμα και κατά την κρίση της Κούβας το 1962, όταν ο κόσμος έφτασε ένα βήμα από τον πυρηνικό πόλεμο, Κένεντι και Χρουστσόφ απέφυγαν να ανταλλάξουν προσωπικές προσβολές.
Τα προσβλητικά σχόλια μεταξύ πολιτικών ιστορικά μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες: εκείνα που αναφέρθηκαν ιδιωτικά και έγιναν γνωστά αργότερα και οι δημόσιες προσωπικές επιθέσεις. Στην πρώτη κυρίως κατηγορία περιλαμβάνονται μερικές από τις πιο διάσημες και πιο πνευματώδεις ατάκες. Η ιταλική Corriere della Sera παρουσίασε μια μικρή ανθολογία προσβολών έμειναν στην Ιστορία.
Ο γάλλος πρωθυπουργός Ζορζ Κλεμανσό, σε μεγάλη πια ηλικία και ενοχλημένος από τη φλυαρία του βρετανού συναδέλφου του Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ στις συζητήσεις που οδήγησαν το 1919 στη συμφωνία των Βερσαλλιών είχε πει: «Θα ήθελα να κατουράω όπως αυτός ο άνθρωπος καταφέρνει να μιλάει».
Ο Ντιν Ατσεσον, υπουργός Εξωτερικών του Χάρι Τρούμαν από το 1949 ως το 1953, ο οποίος περιφρονούσε τον Λίντον Τζόνσον σε μία επιστολή του προς την κόρη του έγραψε: «Είναι ένας αληθινός κένταυρος, μισός άνθρωπος και μισός κώλος αλόγου». Ο ίδιος ο Λίντον Τζόνσον πάλι δεν εκτιμούσε καθόλου τον μετέπειτα πρόεδρο Τζέραλντ Φορντ και είχε πει για εκείνον: «Είναι ένα καλός άνθρωπος που έπαιξε πολύ αμερικάνικο ποδόσφαιρο χωρίς προστατευτικό κράνος» (ο Φορντ στα νιάτα του υπήρξε καλός παίκτης στο κολεγιακό πρωτάθλημα).
Ο Τζον Ανταμς ένας από τους πατέρες της αμερικανικής δημοκρατίας, πρώτος αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, και δεύτερος πρόεδρος, αντιπαθούσε σε τόσο μεγάλο βαθμό τον υπουργό Οικονομικών Αλεξάντερ Χάμιλτον ώστε τον είχε χαρακτηρίσει σε τρεις διαδοχικές επιστολές «αλήτη, μπάσταρδο γιο σκοτσέζου απατεώνα» (ο Χάμιλτον είχε πράγματι γεννηθεί εκτός γάμου). Ο γιος τού Ανταμς και έκτος πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζον Κουίνσι Ανταμς, περιφρονούσε τον (επίσης πρόεδρο) Αντριου Τζάκσον ώστε να τον χαρακτηρίσει «βάρβαρο που μετά βίας μπορεί να βάλει την υπογραφή του». Ο Θεόδωρος Ρούσβελτ είχε πάλι πει για τον πρόεδρο Μακίνλεϊ ότι «η σπονδυλική του στήλη είναι σαν πουτίγκα σοκολάτας». O πρωθυπουργός της Βρετανίας Μπέντζαμιν Ντισραέλι είχε πει για τον πολιτικό του αντίπαλο Ουίλιαμ Γλάδστων: «Αν ο Γλάδστων πέσει στον Τάμεση θα είναι είναι ατυχές περιστατικό. Αν τον σώσει κάποιος θα είναι καταστροφή».
Αλλά όταν μιλάει κανείς για πολιτικό καυστικό χιούμορ το μυαλό πηγαίνει στη Βρετανία και ειδικά στον Ουίνστον Τσόρτσιλ. Ενα από τα «αριστουργήματα» του μεγάλου βρετανού πολιτικού αναφέρεται στον πολιτικό του αντίπαλο και επικεφαλής των Εργατικών Κλέμεντ Αλτι μετά τη νίκη του δεύτερου στις εκλογές του 1945: «Ενα άδειο ταξί έφτασε στην Ντάουνινγκ Στριτ. Ανοιξε η πόρτα και βγήκε ο Ατλι».
Πρωταθλητής των άκομψων προσβολών στη Βρετανία σήμερα θεωρείται ο Μπόρις Τζόνσον. Χαρακτήρισε παλαιότερα τη Χίλαρι Κλίντον «σαδίστρια νοσοκόμα τρελοκομείου» και έγραψε ένα σαρκαστικό ποίημα στο οποίο ανάφερε ότι Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε σεξουαλικές σχέσεις με κατσίκες (το ότι ένας άνθρωπος όπως ο Τζόνσον κατόρθωσε να γίνει υπουργός Εξωτερικών είναι ενδεικτικό των καιρών που ζούμε). Ούτε ο Τζόνσον πάντως έχει μείνει στο απυρόβλητο. Ο βρετανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Ιαν Χίσλοπ έχει πει για αυτόν: «Πολλές φορές με ρωτούν. Μήπως ο Μπόρις Τζόνσον είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος που υποκρίνεται ότι είναι ηλίθιος. Απαντώ. Οχι».
![1280px-Winston_Churchill_As_Prime_Minister_1940-1945_MH26392](https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2017/11/1280px-Winston_Churchill_As_Prime_Minister_1940-1945_MH26392-600x438.jpg)
Τις τελευταίες δεκαετίες συνήθεις αποδέκτες δημόσιων προσβολών ήταν οι αμερικανοί πρόεδροι. Ο Τραμπ ήταν ίσως ο πρώτος που πέρασε στην αντεπίθεση με το γνωστό ωμό στιλ. Γνωστή είναι η προσβολή που απηύθυνε ο πρόεδρος των Φιλιππινών Ροντρίγκο Ντουτέρτε στον Μπαράκ Ομπάμα τον οποίο αποκάλεσε «πουτάνας γιο». Ο πρώην πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες από βήματος ΟΗΕ είχε χαρακτηρίσει τον Τζορτζ Μπους υιό «διάβολο».
Μια από τις χυδαιότερες προσβολές επί ευρωπαϊκού εδάφους είναι εκείνη του Σίλβιο Μπερλουσκόνι προς τον Μάρτιν Σουλτς, όταν από τα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου τον αποκάλεσε «καπό» (δεσμοφύλακα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ναζιστικού καθεστώτος). Αλλά σε ό,τι αφορά την… ποσότητα προς το παρόν νικητής ανακηρύσσεται -γιατί ο Τραμπ καραδοκεί να του πάρει τη θέση- ο υπουργός άμυνας της Συρίας Μουσταφά Τλας, ο οποίος είχε αποκαλέσει τον Αραφάτ «γιο εξήντα χιλιάδων πορνών».
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News