Ο Ναβάλνι δικάζεται επειδή είναι ο Ναβάλνι, έγραψε σε ανάρτησή της η Μαρία Πέβτσικ
Εκτίει ποινή φυλάκισης δυόμισι ετών για παραβίαση όρων, που σχετίζονται με κατηγορίες οι οποίες, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, είναι κατασκευασμένες για να εμποδίσουν τις πολιτικές φιλοδοξίες του. Σε αυτή την ποινή, ωστόσο, τον περασμένο μήνα προστέθηκε και νέα κάθειρξη εννέα ετών με τις κατηγορίες της απάτης και προσβολής του δικαστηρίου.
Η Πέβτσικ, η οποία δεν τον έχει δει από τότε που φυλακίστηκε πέρυσι, λέει στην Telegraph ότι «είναι καλά, δεδομένων των συνθηκών» και «πολύ παραγωγικός», και καταφέρνει να στέλνει στην ομάδα του γράμματα από τη φυλακή με νέες ιδέες και projects, διατυπωμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να ξεγλιστρούν από τη λογοκρισία.
Η βοηθός του Ναβάλνι είναι «100% σίγουρη» ότι δεν θα χρειαστεί να εκτίσει ολόκληρη την ποινή του, επειδή «θα αφεθεί ελεύθερος την ημέρα που θα φύγει ο Πούτιν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο». Και μετά θα γίνει πρόεδρος; «Αυτό είναι το σχέδιο», απαντάει.
«Ο Πούτιν είναι άνθρωπος. Είναι 70 ετών. Το προσδόκιμο ζωής στη Ρωσία για έναν άνδρα είναι 60, ίσως 65 χρόνια. Δεν μπορεί να είναι πρόεδρος για άλλα 10 χρόνια. Σωματικά είναι απλά αδύνατο», υποστηρίζει. «Επιδιώκοντας το τρελό όνειρό του να καταλάβει την Ουκρανία, ο Πούτιν έχει βάλει τον εαυτό του σε μια πολύ ευάλωτη θέση· έχει εκτεθεί σε κίνδυνο εισβάλλοντας στην Ουκρανία, η ρωσική οικονομία μοιάζει έτοιμη να καταρρεύσει, οι τιμές των τροφίμων έχουν τριπλασιαστεί», λέει.
Μιλώντας στον Γκόρντον Ρέινερ της Telegraph από τη Νέα Υόρκη, όπου βρίσκεται για την προώθηση του ντοκιμαντέρ «Ναβάλνι», η Πέβτσικ προσθέτει ότι ο Πούτιν θα μπορούσε να πεθάνει φυσιολογικά, «θα μπορούσε να δολοφονηθεί από κάποιο κοντινό του πρόσωπο» ή ακόμη και να παραιτηθεί οικειοθελώς.
Μπορεί να ακούγεται φαντασιόπληκτη, αλλά η Πέβτσικ επιμένει: «Αν πίστευα ότι ήταν αδύνατον να κερδίσουμε, δεν θα το έκανα. Είμαι πεπεισμένη ότι το έργο που έχω κάνει τα τελευταία 10 χρόνια είναι μια επένδυση στο υπέροχο μέλλον μας στη Ρωσία, σίγουρα θα αποδώσει, και ελπίζω ότι θα κάνει τη Ρωσία μια δίκαιη και ελεύθερη χώρα με κράτος δικαίου, χωρίς διαφθορά».
Η Μαρία Πέτβτσικ σπούδασε Κοινωνιολογία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και Κυβερνητική Πολιτική στο London School of Economics. Στη συνέχεια εργάστηκε στον οικονομικό τομέα στη Ρωσία, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες, αλλά εγκατέλειψε την καλά αμειβόμενη καριέρα της για να εργαστεί στο πλευρό του Ναβάλνι όταν ζητούσε εθελοντές. (Τώρα έχει μισθό από το Ιδρυμα Καταπολέμησης της Διαφθοράς, το οποίο χρηματοδοτείται από χορηγούς).
Εκείνη την εποχή, ο Ναβάλνι ήταν ένας blogger ακτιβιστής που αγόραζε μετοχές σε εταιρείες ελεγχόμενες από το κράτος για να έχει πρόσβαση σε οικονομικές εκθέσεις και να αποκαλύπτει τη διαφθορά, αλλά την εποχή, που δηλητηριάστηκε, είχε πλέον εξελιχθεί σε πραγματική απειλή για τον Πούτιν, προσελκύοντας τεράστια πλήθη σε συγκεντρώσεις του κόμματός του «Ρωσία του Μέλλοντος».
Η Πέβτσικ γνωρίζει καλά ότι το έργο της αποκάλυψης της διαφθοράς στη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της τεράστιας μυστικής περιουσίας του Πούτιν, την βάζει στο στόχαστρο των δολοφόνων που χρησιμοποιεί ο ρώσος πρόεδρος –αλλά, όπως και το αφεντικό της, παραμένει αισιόδοξη: «Εχω την καλύτερη δουλειά στον κόσμο», επιμένει. «Εντάξει, είναι λίγο επικίνδυνη, αλλά η ανταμοιβή είναι τεράστια. Καθημερινά αισθάνομαι την υποστήριξη πάρα πολλών ανθρώπων, η θυσία δεν είναι πολύ μεγάλη», λέει.
Ωστόσο, δεν μπορεί να επιστρέψει στη Ρωσία επειδή το Κρεμλίνο την θεωρεί κατάσκοπο της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών MI6, που οργάνωσε την απόπειρα δολοφονίας του Ναβάλνι για να δυσφημήσει το καθεστώς. Μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ Λονδίνου και Βίλνιους, στη Λιθουανία. Πώς προστατεύει τον εαυτό της;
«Δεν παίρνω καμία προφύλαξη, πραγματικά», απαντάει στην Telegraph. «Μερικές φορές, όταν κάτι είναι τρομακτικό και επικίνδυνο, είναι δυνατό να επιλέξεις να μην φοβάσαι. Δεν σημαίνει ότι αγνοώ το γεγονός ότι κινδυνεύω, αλλά πήρα την απόφαση να μην φοβάμαι», λέει και προσθέτει: «Αν κάτι είναι τρομακτικό, δεν χρειάζεται πάντα να τρέχεις και να κρύβεσαι και να λυπάσαι τον εαυτό σου· μερικές φορές μπορείς να σηκωθείς και να πεις, “Εντάξει, είμαι σε μια επικίνδυνη κατάσταση, θα το αντιμετωπίσω και δεν θα το αφήσω να με επηρεάσει”. Αυτή είναι η απόφαση που παίρνω κάθε μέρα όταν νιώθω ότι κινδυνεύω».
Πιστεύει ότι ο Ρομάν Αμπράμοβιτς έπεσε επίσης πρόσφατα θύμα δηλητηρίασης, όπως ισχυρίστηκε; «Ο Πούτιν διέταξε τη δηλητηρίαση ενός ποιητή με Νόβιτσοκ, δεν υπάρχει λογική εκεί, οπότε φυσικά θα μπορούσε να έχει δηλητηριαστεί και ο Αμπράμοβιτς», απαντάει και προσθέτει: «Ανεξάρτητα από αυτό, όμως, κατάφερε να ξεγελάσει ολόκληρο τον κόσμο [δηλώνοντας ότι είναι απεσταλμένος για ειρήνη] και πραγματικά δεν μου αρέσει. Πώς μπορεί να ξεγελαστεί τόσο εύκολα ο κόσμος; Είναι δεξιοτέχνης στο να καθαρίζει τη φήμη του· είναι καλύτερος από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο», τονίζει.
Η Πέβτσικ αναφέρεται και στην αγορά της Τσέλσι από τον Αμπράμοβιτς: «Αυτός ο τύπος, που ήταν κυβερνήτης μιας περιφέρειας στη Σιβηρία και χορηγός της οικογένειας του Πούτιν, φτάνει στο Ηνωμένο Βασίλειο, αγοράζει την Τσέλσι και είναι ξαφνικά νόμιμος επιχειρηματίας; Ταρακουνήσαμε τον κόσμο και είπαμε μην τον εμπιστεύεστε, είναι το πορτοφόλι του Πούτιν. Τότε ο κόσμος ενεπλάκη και του επιβλήθηκαν κυρώσεις. Τώρα κάνει ξανά θέμα την Τσέλσι, κάνει αυτές τις ειρηνευτικές συνομιλίες κι εγώ λέω, απλώς, να έχετε υπόψη σας ότι επί 25 χρόνια υποστηρίζει οικονομικά το καθεστώς του Πούτιν και τώρα, για κάποιο λόγο, είναι σαν να έχουν οι άνθρωποι “μνήμη χρυσόψαρου”. Τα έχουν ξεχάσει όλα αυτά», λέει.
Ξαναφέρνοντας τέλος τη συζήτηση στο ντοκιμαντέρ, η Πέβτσικ συνοψίζει γιατί θέλει να το δει ο κόσμος: «Είναι πολύ σημαντικό γιατί δείχνει ότι δεν είναι σαν τον Πούτιν όλοι οι Ρώσοι», παρατηρεί. «Υπάρχουν διάφορα είδη Ρώσων, είναι cool και αστείοι και φιλικοί και έχει ενδιαφέρον να μιλήσεις μαζί τους, είναι όπως όλοι οι άλλοι. Οι Ρώσοι δεν είναι κακοί, δεν υποστηρίζουμε όλοι τον πόλεμο και δεν μισούμε τους Ουκρανούς», τονίζει. Και προσθέτει ότι το ντοκιμαντέρ «δείχνει το πραγματικό, όμορφο πρόσωπο του ρωσικού λαού και της Ρωσίας, και ότι υπάρχει μια ρεαλιστική εναλλακτική στον Πούτιν».