Το μεσημέρι της Κυριακής που μας πέρασε, οι διευθυντές και οι αρχισυντάκτες του Politico έπιναν Bloody Mary και τσιμπούσαν καναπεδάκια με βιεννέζικο σνίτσελ στην έπαυλη του ιδρυτή του ειδησεογραφικού ιστοτόπου, στην Ουάσινγκτον, παρέα με στενούς συνεργάτες του Τζο Μπάιντεν.
Ανάμεσα στους καλεσμένους στο ετήσιο brunch που διοργανώνεται την επομένη του δείπνου των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου, στο οποίο ο εκάστοτε πρόεδρος των ΗΠΑ γίνεται stand up κωμικός για ένα βράδυ, ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν και βέβαια η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου και αγαπημένη των δημοσιογράφων, Τζεν Ψάκι.
Στα πηγαδάκια συζητούσαν διάφορα θέματα της επικαιρότητας και τα πάντα ενδιαφέροντα κουτσομπολιά της Ουάσινγκτον. Ελάχιστοι όμως από τους παρισταμένους στη χαλαρή μεσημεριανή συγκέντρωση ήξεραν τι θα συζητούσαν όλες οι ΗΠΑ 36 ώρες αργότερα: το αποκλειστικό ρεπορτάζ του Politico, και συγκεκριμένα των δύο ρεπόρτερ του, Τζος Γκέρσταϊν και Αλεξάντερ Γουόρντ, για την απόφαση που έχει ήδη λάβει η πλειοψηφία των δικαστών στο αμερικανικό Ανώτατο Δικαστήριο, να ανατρέψει τη νομολογία επί της υπόθεσης Ρόου εναντίον Γουέιντ του 1973, και να απαγορεύσει έτσι τις αμβλώσεις σε όλη τη χώρα.
Η διαρροή της στο Politico είναι μια δημοσιογραφική επιτυχία τεραστίων διαστάσεων, όπως σημειώνουν και οι ανταγωνιστικοί New York Times, και θα μείνει στα χρονικά της αμερικανικής δημοσιογραφίας.
Το κείμενο που δημοσιεύτηκε το βράδυ της Δευτέρας (ώρα Ουάσινγκτον), προκάλεσε τσουνάμι αντιδράσεων στις ΗΠΑ και έβαλε στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης τις αμβλώσεις και το Ανώτατο Δικαστήριο. Εριξε όμως τους προβολείς και πάνω στο ίδιο το Politico, έναν δημοσιογραφικό οργανισμό που ιδρύθηκε πριν από 15 χρόνια και, σύμφωνα με τους NΥΤ, έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο καλύπτεται δημοσιογραφικά η πολιτική σκηνή της Ουάσινγκτον, καθώς δεν αφήνει τίποτα που να μη γραφτεί, ακόμα και αν πρόκειται για το πώς γιόρτασε τα γενέθλιά του ένα μικρότερου βεληνεκούς πολιτικό πρόσωπο στην αμερικανική πρωτεύουσα.
Η διαρροή προκάλεσε σοκ και στο ίδιο το δικαστήριο –είναι κάτι που έχει συμβεί εξαιρετικά σπάνια στην ιστορία του– και αφού ο επικεφαλής δικαστής, Τζον Ρόμπερτς Τζούνιορ, παραδέχθηκε ότι πρόκειται για το αυθεντικό προσχέδιο, διέταξε εσωτερική έρευνα για να βρει ποιος το διέδωσε.
Προς το παρόν, το Politico έχει πει ελάχιστα πράγματα για το ρεπορτάζ ή τι προηγήθηκε. Ο εκπρόσωπός του δεν το σχολίασε. Ο διευθυντής του, Μάθιου Καμίνσκι, είπε ότι θα αφήσει το άρθρο να μιλήσει από μόνο του. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το 98σέλιδο προσχέδιο της απόφασης, που έχει γράψει ο δικαστής Σάμιουελ Αλίτο, διέρρευσε «από ένα πρόσωπο που γνωρίζει τις διαδικασίες του δικαστηρίου» και ότι αυτό το πρόσωπο έδωσε πρόσθετα στοιχεία βάσει των οποίων οι ρεπόρτερ πιστοποίησαν την αυθεντικότητα του εγγράφου.
Τις ώρες πριν τη δημοσίευση του άρθρου, ο Καμίνσκι και η διευθύντρια σύνταξης του Politico, Ντάφνα Λίντζερ, κάλεσαν τους αρχισυντάκτες και τους ενημέρωσαν για τη δημοσίευση. Τους είπαν, επίσης, ότι θα έστελναν ένα εσωτερικό ενημερωτικό σημείωμα στους δημοσιογράφους στην αίθουσα σύνταξης.
Ελάχιστα λεπτά μετά τη δημοσίευση, ο Καμίνσκι και η Λίντζερ έστειλαν email στους δημοσιογράφους του Politico, υπερασπιζόμενοι την απόφασή τους να προχωρήσουν με τη δημοσίευση.
«Επειτα από διεξοδική διαδικασία, στην οποία μελετήσαμε το ζήτημα, είμαστε σίγουροι για την αυθεντικότητα του προσχεδίου. Αυτή η χωρίς προηγούμενο ματιά στις διαβουλεύσεις των δικαστών είναι χωρίς αμφιβολία είδηση με μεγάλο ενδιαφέρον για το κοινό», έγραψαν.
Ειδησεογραφικοί οργανισμοί σε όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους οι New York Times και το Associated Press, αναπαρήγαγαν αμέσως την είδηση και την επιτυχία του Politico. Η Ρέιτσελ Μάντοου, παρουσιάστρια της δημοφιλούς δημοσιογραφικής εκπομπής «The Rachel Maddow Show» στο MSNBC, είχε καλεσμένο τον Γκέρσταϊν, τον ένα από τους δύο δημοσιογράφους του άρθρου, στον οποίο είπε χαρακτηριστικά: «για όλη την υπόλοιπη ζωή σου, θα είσαι ο δημοσιογράφος που αποκάλυψε αυτό το θέμα».
Παρόλο που οι απόψεις δικαστών πάνω σε υποθέσεις που εξετάζει το Ανώτατο Δικαστήριο κατά καιρούς έχουν διαρρεύσει στα ΜΜΕ, είναι σπάνια η διαρροή του προσχεδίου μιας σημαντικής απόφασης, εξηγεί ο Λούκας Πάουι Τζούνιορ, καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Οστιν και πρώην δικαστικός υπάλληλος στο Ανώτατο Δικαστήριο, που μελετά τον θεσμό για περισσότερα από 50 χρόνια.
«Είσαι πιστός στον δικαστή σου και στο δικαστήριο, δεν δίνεις πληροφορίες», είπε ο Πάουι, αναφερόμενος στους εργαζομένους στο δικαστήριο.
Το Politico πολύ καλά έκανε και δημοσίευσε το προσχέδιο, το οποίο έχει μεγάλη ειδησεογραφική αξία και σχετίζεται με ένα θέμα που ενδιαφέρει την πανεθνική κοινή γνώμη, είπε ο Μάρτι Μπράουν, πρώην διευθυντής σύνταξης της Washington Post, που από τα χέρια του πέρασαν πολλές μεγάλες αποκλειστικές επιτυχίες της εφημερίδας, ανάμεσά τους και η δημοσίευση των απόρρητων εγγράφων του Εντουαρντ Σνόουντεν το 2013.
«Είναι απλό, τους έδωσαν ένα έγγραφο, πιστοποίησαν ότι είναι αυθεντικό και το δημοσίευσαν», είπε.
Λόγω της μεγάλης δημοσιότητας και των έντονων αντιδράσεων που προκάλεσε το δημοσίευμα, τόσο στην πλευρά των υποστηρικτών του δικαιώματος στις αμβλώσεις όσο και στην πλευρά όσων είναι αντίθετοι, η διεύθυνση του Politico έλαβε κάποια μέτρα προστασίας των γραφείων και του προσωπικού τους. Τους συνέστησε να μην κρατήσουν δημόσιους τους λογαριασμούς τους στα social media για να μην δεχθούν καταιγισμό μηνυμάτων μίσους ή να διαγράψουν την πληροφορία ότι εργάζονται στο Politico. Επίσης, απέκλεισε κάποιους ορόφους στο κτίριό του στην Ουάσινγκτον, στους οποίους έχουν πλέον πρόσβαση μόνο οι εργαζόμενοι, συνέστησε στο προσωπικό να προσέχει ποιος μπαίνει μαζί του στα ασανσέρ του κτιρίου και να μην δέχονται στους ορόφους τους κούριερ.
Εκτός αυτού, τους έστειλε και μια σειρά από δημοσιεύματα ανταγωνιστικών μέσων για την αποκλειστική επιτυχία του Politico.
Το Politico ιδρύθηκε το 2007 ως ένα εναλλακτικό ψηφιακό μέσο ενημέρωσης, για όλα όσα συμβαίνουν στην Ουάσινγκτον, από τους Τζιμ ΒάντεΧεϊ και Τζον Χάρις. Γρήγορα, η φρέσκια ματιά τους στα δρώμενα του πολιτικού μικρόκοσμου της αμερικανικής πρωτεύουσας, από τις προεκλογικές εκστρατείες των υποψηφίων για τον Λευκό Οίκο μέχρι τις κοινωνικές εκδηλώσεις γνωστών πολιτικών, κέντρισε το ενδιαφέρον των αναγνωστών, των πολιτικών και των ανταγωνιστών του.
Η επιτυχία του, μάλιστα, ενέπνευσε μία σειρά από νέα δημοσιογραφικά sites του είδους, όπως το Axios, το οποίο ίδρυσε ο ΒάντεΧεϊ όταν έφυγε από το Politico.
Τον Σεπτέμβριο, εξαγόρασε το μέσο αυτό ο γερμανικός εκδοτικός κολοσσός Axel Springer έναντι ενός δισ. δολαρίων. Ο διευθύνων σύμβουλος του γερμανικού ομίλου, Ματίας Ντέπφνερ, ήταν και αυτός παρών στο brunch της Κυριακής και συνεχάρη τους εργαζόμενους για το αποκλειστικό δημοσίευμα σε ένα email του: «Θαυμάζω πόσο προσεκτικά παραθέτετε τα στοιχεία και πώς βάζετε πάνω από όλα το συμφέρον του αναγνώστη, χωρίς κομματική χροιά», έγραψε.