Θα είναι το πρώτο χειμωνιάτικο Παγκόσμιο Κύπελλο. Το πρώτο που θα φιλοξενηθεί σε αραβική χώρα. Το πρώτο στο οποίο θα «σφυρίξουν» και γυναίκες διαιτητές. Αλλά και το πρώτο που οι φίλαθλοι στην Ελλάδα δεν θα απολαύσουν εντελώς δωρεάν. Τουλάχιστον οι μισοί από τους 64 αγώνες της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης θα μεταδοθούν τηλεοπτικά από τη συνδρομητική streaming πλατφόρμα, ΑΝΤ1+. Και οι υπόλοιποι -για πρώτη φορά στα χρονικά της ελληνικής τηλεόρασης- από ιδιωτικά κανάλια: τον ΑΝΤ1 και το «αδελφάκι» του, Μακεδονία TV.
Σύμφωνα με το typologies.gr, για τα 32 από τα ματς της τελικής φάσης του Π.Κ. (21 Νοεμβρίου έως 18 Δεκεμβρίου στο Κατάρ) θα χρειαστεί να πληρώσουμε συνδρομή. Επρεπε να το περιμένουμε, τουλάχιστον όσοι είχαμε διαβάσει την ανακοίνωση του ΑΝΤ1 την Ανοιξη του 2021, που ενημέρωνε για το deal. Ανέφερε, μεταξύ άλλων: «Μέσα από τη συχνότητα του ΑΝΤ1, οι τηλεθεατές θα απολαύσουν τουλάχιστον 32 αγώνες (έναρξη, προημιτελικοί, ημιτελικοί, τελικός), ενώ και οι 64 αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022 θα είναι διαθέσιμοι, ζωντανά, μέσα από τις πλατφόρμες του». Το «επί πληρωμή» ήταν, μάλλον, αυτονόητο.
Θα μπορούσε, τα πράγματα να είναι ακόμη χειρότερα για τους τηλεθεατές – φίλους της μπάλας. Διότι, για τη FIFA, είναι υποχρεωτικό να μεταδοθούν σε «ελεύθερο» κανάλι μόνο 22 από τα 64 παιχνίδια. Για τα υπόλοιπα 42 επιτρέπει θέαση με συνδρομή, ή «pay-per-view». Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι ο ΑΝΤ1 δεν θα αλλάξει γνώμη για την αναλογία 32-32, που έχει «υποσχεθεί». Ο (μέχρι στιγμής) προγραμματισμός του καναλιού προβλέπει ότι κατά τις δυο πρώτες εβδομάδες της διοργάνωσης (21 Νοεμβρίου – 2 Δεκεμβρίου), που θα παίζονται τέσσερα ματς την ημέρα (στις 13:00, 16:00, 19:00 και 22:00), ο αγώνας της prime-time, δηλαδή των 22:00, θα μεταδίδεται (και) «ελεύθερα». Για την πλήρη και οριστική κατανομή του αγωνιστικού προγράμματος σε ΑΝΤ1, Μακεδονία TV και ΑΝΤ1+, θα πρέπει να κάνουμε λίγη υπομονή. Στην ποσόστωση έχει λόγο και η FIFA. Υπάρχει, μάλιστα, και ένας όρος στη συμφωνία της με τον ΑΝΤ1: για να μεταδώσει παιχνίδια στην πλατφόρμα του, αυτή θα πρέπει να διαθέτει -το λιγότερο- 100.000 συνδρομητές.
Σε κάθε περίπτωση, και εφόσον δεν υπάρξει κάποια (δυσάρεστη) έκπληξη, το έξοδο για τους φιλάθλους που θα θελήσουν να παρακολουθήσουν και τα «κλειδωμένα» παιχνίδια, δεν θα είναι μεγάλο. Η μηνιαία συνδρομή, εκείνη την εποχή, θα ανέρχεται σε 7,99 ευρώ (σήμερα είναι 4,99). Η οργισμένη αντίδρασή τους, η οποία αποτυπώνεται στα social media, οφείλεται σε αυτό το «για πρώτη φορά». Δεν είχε χρειαστεί, ποτέ, στο παρελθόν να πληρώσουν για το Μουντιάλ. Ηταν κάτι σαν δημόσιο αγαθό, που η ΕΡΤ προσέφερε δωρεάν για πάνω από μισό αιώνα. Οπως ήταν, κάποτε, και οι παραλίες, στις οποίες τώρα πληρώνουμε εισιτήριο. Ζούμε, πια, στον κόσμο των μπίζνες.
Η ΕΡΤ, το Mega και η Nova διεκδίκησαν, επίσης, την εικόνα από το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ. Συμμετείχαν, μάλιστα, και στον δεύτερο γύρο της διαδικασίας. Ωσπου ενημερώθηκαν από τη FIFA ότι προκρίθηκε η προσφορά του ΑΝΤ1, που ήταν σημαντικά υψηλότερη. Το πρώτο ιδιωτικό κανάλι στην Ελλάδα που θα μεταδώσει το πιο σημαντικό ποδοσφαιρικό γεγονός παγκοσμίως, συμφώνησε να καταβάλει 12,5 εκατ. ευρώ – περίπου 2 εκατ. ευρώ περισσότερα από όσα του είχαν κοστίσει τα δικαιώματα του Euro 2020 (που διεξήχθη το 2021). Για το προηγούμενο Μουντιάλ, του 2018 στη Ρωσία, η ΕΡΤ είχε πληρώσει 10 εκατ. ευρώ. Κατέγραψε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά τηλεθέασης (ο τελικός είχε μέσον όρο 63,3% και στο καλύτερό του 15λεπτο, 74,6%), όμως οικονομικά ήταν… σκέτη καταστροφή. Η δημόσια ραδιοτηλεόραση δεν πήρε πίσω ούτε τα μισά από τα χρήματα που δαπάνησε.
Οι πρώτοι αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου που μεταδόθηκαν στην ελληνική τηλεόραση δεν ήταν από τη διοργάνωση του 1970, όπως πολλοί πιστεύουν, αλλά από εκείνη του 1966 – της Αγγλίας. Το ΕΙΡ (Εθνικόν Ιδρυμα Ραδιοφωνίας), το οποίο είχε αρχίσει τις πειραματικές του εκπομπές, κατάφερε -χάρη στις γνωριμίες που διατηρούσε ο δημοσιογράφος, Κώστας Σισμάνης, με στελέχη του BBC- να εξασφαλίσει (δωρεάν) 16 από τα 32 ματς. Τα παραλάμβανε μαγνητοσκοπημένα, σε «μπομπίνες», στο στούντιο της Μουρούζη, και καλούσε τον Γιάννη Διακογιάννη (που, τότε, κάλυπτε το διεθνές αθλητικό ρεπορτάζ στην «Αθλητική Ηχώ» και την «Απογευματινή») να τα περιγράψει. Μεταδίδονταν στις 19:30 κάθε βράδυ με καθυστέρηση αρκετών ημερών (για παράδειγμα, ο τελικός Αγγλίας – Δυτικής Γερμανίας, που διεξήχθη στις 30 Ιουλίου, μεταδόθηκε στις 12 Αυγούστου), και ο πολύς κόσμος τα παρακολουθούσε στα καταστήματα που πουλούσαν τηλεοπτικούς δέκτες. Με αυτόν τον τρόπο είδαν οι φίλαθλοι της εποχής 15 παιχνίδια, καθώς μια από τις 16 «μπομπίνες» χάθηκε στη διαδρομή Λονδίνο – Αθήνα.
Το επόμενο Μουντιάλ, του Μεξικού, μεταδόθηκε από το ΕΙΡ και την ΥΕΝΕΔ «ζωντανά». Οι εταιρείες ηλεκτρικών ειδών καλούσαν τους Ελληνες να αγοράσουν τηλεόραση, με το «σλόγκαν»: «Πάλι από βιτρίνα θα παρακολουθήσετε το Παγκόσμιο Κύπελλο;». Οι δέκτες, όμως, δεν ξεπερνούσαν τους 300.000. Οι φθηνότεροι κόστιζαν γύρω στις 10.000 δραχμές, και το μεροκάματο ήταν 30-40. Οι συνδρομές ανήκαν, τότε, στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Αλλά το ίδιο και το πλήθος των αγώνων που, σήμερα, είναι διαθέσιμοι στο σαλόνι μας.