Με αφορμή κείμενο των βρετανικών Financial Times, ο Τζανλούκα Μερκούρι της Corriere della Sera ασχολήθηκε με τον τρόπο που βλέπουν οι ξένοι το κόμμα της Τζόρτζια Μελόνι. Απορούν, έγραψε, με τον απαθή τρόπο που οι Ιταλοί αντιμετωπίζουν τον νεοφασισμό. Το δικό του σημείωμα τιτλοφορείται «Γιατί ο νεοφασισμός ενοχλεί τους ξένους αλλά όχι τους Ιταλούς».
Βέβαια, μπορεί ο νεοφασισμός να μην είναι ακριβώς η ιδεολογία των «Αδελφών της Ιταλίας», μπορεί οι ορίτζιναλ νεοφασίστες (λ.χ. της τάσης της Forza Nuova) να κατακεραυνώνουν τη Μελόνι «που έκανε ψεύτικη αντιπολίτευση στον Ντράγκι», μπορεί η ίδια η Μελόνι να καταδίκασε «τη βία των δύο άκρων» και να παίζει συστημικά, ωστόσο οι ίδιοι απορούντες ξένοι πιάνονται από την τρίχρωμη φλόγα του ιστορικού «Κοινωνικού Κινήματος» (MSI) των Τζόρτζο Αλμιράντε, Πίνο Ράουτι, Τζανκάρλο Φίνι και άλλων, αλληλοσπαραχθέντων κατόπιν, camerati, η οποία στολίζει και το έμβλημα των «Αδελφών» (σχετικώς έχει γράψει εγκαίρως το Protagon).
Δεν γίνεται, λένε, η φλόγα ως έμβλημα δείχνει οπωσδήποτε νεοφασισμό. Η αλήθεια όμως είναι ότι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο η νεοφασιστική φλόγα στο έμβλημα των «Αδελφών» δείχνει αγωνία για την καλή –έστω και σε πολύ θολά νερά– ψαριά στις κάλπες.
Ο Μερκούρι μετέφερε τι έγραψαν οι Λονδρέζοι, ότι η Μελόνι υπήρξε μέλος της νεολαίας του MSI το 1992, ότι στο web κυκλοφορεί βίντεο εκείνης της εποχής που δείχνει την έφηβη Τζόρτζια να επαινεί τον Ντούτσε και μάλιστα στο εξωτερικό, επί γαλλικού εδάφους, μιλώντας σε ένα τηλεοπτικό συνεργείο. Ο Μερκούρι σημείωσε ότι οι ξένοι δημοσιογράφοι «έχουν εμμονή με το φασιστικό ερώτημα» επειδή βλέπουν αυτή τη φλόγα να φωτίζει και το έμβλημα των «Αδελφών».
Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο στη στάση των Ιταλών. Οι ιταλοί αναλυτές και δημοσιολογούντες στους οποίους παρέπεμψε ο Μερκούρι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Μελόνι θα ψηφιστεί όχι από συνειδητούς φασίστες, αλλά από ανθρώπους που θέλουν να δουν στο τιμόνι της Ιταλίας κάποια που δεν έχει φθαρεί από την άσκηση της εξουσίας. «Σε πολλούς ψηφοφόρους η Μελόνι φαντάζει σαν η μοναδική πολιτικός που δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί, αλλά πρέπει να δοκιμαστεί. Αυτό δεν σχετίζεται με την ιδεολογία. Πρόκειται για τη γοητεία του αγνώστου: αυτή δεν έχει κυβερνήσει τη χώρα, επομένως εξακολουθεί να έχει κάποια αξιοπιστία».
Αλλοι σχολιαστές που ανέφερε ο Μερκούρι έχουν αναλύσει το φαινόμενο της απήχησης των «Αδελφών» ως εξής: «Στον άνεμο που φουσκώνει τα πανιά της Μελόνι υπάρχουν πολλά καλά, υπάρχουν και άσχημα. Οι Ιταλοί που θα την ψηφίσουν θα το κάνουν μόνο εν μέρει επειδή εκτιμούν τα καλά της. Οι περισσότεροι θα την ψηφίσουν από απελπισία, επειδή πιστεύουν ότι δεν έχει δοκιμαστεί εκεί απ’ όπου πέρασαν όλοι και απέτυχαν». Το συμπέρασμα του Μερκούρι στην κατακλείδα: «Ο φασισμός και η φλόγα έχουν σημασία μόνο για έναν σκληρό πυρήνα νοσταλγών του φασιστικού καθεστώτος και για τους ιδεολόγους αντιφασίστες. Η μεγάλη μάζα δεν δίνει δεκάρα για αυτά. Ε, και για τους ξένους αυτό αποτελεί μυστήριο».