Υπήρξε υπερασπιστής των αδικημένων και υπέρμαχος της δικαιοσύνης. Σήμερα, μετά από χρόνια, ο Δον Κιχώτης δικαιώνεται στη Βαρκελώνη, καθώς η καταλανική πρωτεύουσα αποφάσισε να σταματήσει να «σνομπάρει» τον «πατέρα» του Θερβάντες.
Η τελευταία μονομαχία του πλάνητα ιππότη έγινε στη διάσημη –για άλλους λόγους πλέον– παραλία της πόλης, την Μπαρτσελονέτα. Ομως εδώ και τρία χρόνια οι Αρχές της Βαρκελώνης αρνούνταν να στήσουν ένα άγαλμα του Δον Κιχώτη στο συγκεκριμένο σημείο.
Η απόφασή τους, όπως γράφουν οι Times, βασίστηκε στα αντιισπανικά αισθήματα των καταλανών αυτονομιστών, οι οποίοι βλέπουν τον συγγραφέα ως σύμβολο της κυριαρχίας της ισπανικής γλώσσας στην περιοχής τους, έναντι της καταλανικής.
Τώρα, ο νεοεκλεγείς σοσιαλιστής δήμαρχος Τζάουμε Κολμόνι, όχι μόνο κάνει πίσω, αλλά προτείνει και επιπλέον τρόπους ανάδειξης των δεσμών του συγγραφέα με την πόλη.
Ετσι, η Βαρκελώνη φιλοξενεί για πρώτη φορά την ετήσια συνάντηση του Ινστιτούτου Θερβάντες, του κρατικού φορέα που προωθεί παγκοσμίως τα ισπανικά. Ο Κολμπόνι έκανε την σχετική ανακοίνωση σε μια συγκέντρωση παρουσία της βασίλισσας Λετίθια.
«Με αυτή τη συνάντηση ξεπληρώνουμε ένα ανεξόφλητο χρέος» είπε ο Κολμπόνι ανακοινώνοντας ένα πακέτο πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένης της καθιέρωσης ενός βραβείου αξίας 6.000 ευρώ για έρευνα των διασυνδέσεων του Θερβάντες με τη Βαρκελώνης, και για τη μεταφορά ενός γλυπτού του Δον Κιχώτη σε περίοπτη θέση στην αυλή του δημαρχείου.
Σε άρθρο με τίτλο «Ο συγγραφέας του Δον Κιχώτη επιστρέφει στη Βαρκελώνη», η La Vanguardia, η κορυφαία εφημερίδα της Καταλονίας, επαίνεσε την πρωτοβουλία. «Αυτά είναι πολύ καλά νέα, αφού η Βαρκελώνη θα είναι πάντα υπόχρεη στον Θερβάντες, τον δημιουργό του σύγχρονου μυθιστορήματος, ο οποίος στον “Δον Κιχώτη” επαίνεσε την πόλη μας και έγινε ένας από τους πρώτους που τη διαφήμισαν, πριν από περισσότερα από 400 χρόνια» ανέφερε.
Προσθέτοντας ότι η πόλη πρέπει να αξιοποιήσει στο έπακρο την κληρονομιά της, το άρθρο συνεχίζει: «Επί χρόνια η Βαρκελώνη αναβάλλει και δεν αξιοποιεί τη σχέση της με τον Θερβάντες, κάτι που κάθε πόλη θα είχε κάνει».
Ο Θερβάντες απαθανάτισε την παραλία Μπαρτσελονέτα χρησιμοποιώντας την ως σκηνή για μια από τις πιο γνωστές του αριστουργήματός του, που δημοσιεύθηκε σε δύο μέρη, το 1605 και το 1615: τον αγώνα με τον Ιππότη της Λευκής Σελήνης, που νίκησε τον Δον Κιχώτη, αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει την αναζήτησή του.
Πριν από τη μάχη, ο Θερβάντες περιγράφει τη φασαρία του λιμανιού με τις γαλέρες του και αποτίει φόρο τιμής στην πόλη, τη μοναδική που επισκέπτεται ο ήρωάς του, όπου και βιώνει υπέροχα παράδοξα, όπως ένα κεφάλι που μιλάει. Περιγράφει την πόλη ως «λουλούδι των όμορφων πόλεων του κόσμου» και «καταφύγιο των ξένων, νοσοκομείο των φτωχών, πατρίδα των γενναίων και μοναδική σε ομορφιά».
Η Βαρκελώνη έχει γεννήσει δύο από τους κορυφαίους μελετητές του Θερβάντες στον κόσμο: Τον Μαρτίν ντε Ρικέρ, ο οποίος έγραψε μια μελέτη για τον Θερβάντες και την πόλη, και τον Φρανσίσκο Ρίκο (πέθανε φέτος), του οποίου οι μελέτες αποκάλυψαν πολλά για τη διαδικασία συγγραφής του μυθιστορήματος.