Τα τρομοκρατικά γεγονότα στην Γαλλία έχουν συγκλονίσει την υφήλιο και η σκέψη όλων κατευθύνεται στους ενδεχόμενους επόμενους στόχους, αλλα και στο μέλλον των υπολοίπων μελών της Ευρώπης. Ως Έλληνας δεν μπορώ να αρνηθώ πως ανησυχώ και ανησυχώ πολύ. Σκεπτόμενος πως η πιο «αστυνομοκρατούμενη» όσον αφορά την αστική ασφάλεια ευρωπαική πόλη, το Παρίσι, δέχθηκε μια τέτοιου μήκους πολλαπλή και θανατηφόρα επίθεση, με συνταράσσει. Σκεπτόμενος πως τους τελευταίους μήνες έχουν περάσει απο την χώρα μου μισό εκκατομύριο παράνομοι μετανάστες και πρόσφυγες, μπαίνω στη λογική πως πολλοί απο αυτούς που ευθύνονται για τα γεγονότα στην Γαλλία πέρασαν ανενόχλητοι τα ελληνικά σύνορα και πραγματοποίησαν αποτελεσματικά τον σκοπό τους.
Λοιπόν όχι, δεν νιώθω ασφαλής στη χώρα μου, τη στιγμή που κανένας ελεγκτικός κρατικός μηχανισμός δεν γνωρίζει ποιοι άνθρωποι ειναι μετανάστες, ποιοι πρόσφυγες, ποιοι λαθραίοι και ποιοι απο αυτούς, τρομοκράτες στις χώρες από τις οποίες προέρχονται. Έχετε σκεφτεί με τι ευκολία θα μπορούσε κάποιος τρομοκράτης να έσπερνε τον πανικό και τη φρίκη σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο της Ελλάδας; Έχετε σκεφτεί τη σημασία των δηλώσεων πολλών Ελλήνων πολιτικών περί ανοίγματος συνόρων, κατάργηση ομάδων ασφαλείας και επίδοσης αλληλεγγύης μηδενός εξαιρουμένου; Τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως κρίσιμα και πρέπει να συνηδητοποιησουμε τον κίνδυνο της νέας τάξης τρομοκρατίας που έχει κάνει την εμφάνισή της. Η κλιμάκωση των τρομοκρατικών επιθέσεων τον τελευταίο καιρό με πρακτικές αποστολών αυτοκτονίας δημιουργούν προβληματισμούς και μεγάλους ιστορικούς φόβους.
Το ξημέρωμα μας βρίσκει με τη Γαλλία σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης εν μέσω σύγκλισης εθνικού συμβουλίου ασφαλείας και κλείσιμο συνόρων. Ακόμη, απόφαση για το κλείσιμο συνόρων πήραν και οι Πολωνία, Βέλγιο με την Ολλανδία να επαναφέρει τα μέτρα ελέγχου στα σύνορα με τη Γαλλία. Η προσωπική μου ανησυχία στηρίζεται στο ότι οι πιο επικίνδυνοι τρομοκράτες φαίνεται να ειναι υπήκοοι του δυτικού κόσμου και ενδεχομένως να βρίσκονται ανάμεσα μας. Είναι ξεκάθαρο πως στόχος των τρομοκρατών είναι πλέον ο δυτικός κόσμος και κυρίως οι χώρες που έχουν εμπλακεί στον έμμεσο πόλεμο που προϋπήρχε με την τρομοκρατία.
Σίγουρα δεν πρέπει να παραμελούμε πως με τα ίδια όπλα που χρησιμοποιήθηκαν για την επίθεση στην Γαλλία, σκοτώνονται και οι άμαχοι Σύριοι και αυτό που πρέπει να προέχει είναι ένα παγκόσμιο πλαίσιο οργάνωσης και καταπολέμησης της τρομοκρατίας η οποία πλείτει την Δημοκρατία και το πολυτιμότερο αγαθό, το δικαίωμα στη ζωή. Αν και αργά, ήρθε η ώρα των σοβαρών αποφάσεων και για την Ελλάδα. Όντας μια χώρα με ορθάνοιχτα σύνορα σε ξηρά και θάλασσα, θα έπρεπε να είμασταν πιο συνηδητοποιημένοι αναφορικά με αυτήν μας την επιλογή. Η Ελλάδα με την ανοχή της στους μετανάστες και πρόσφυγες δυστυχώς συμβάλλει στο να δημιουργεί ασφαλείς διόδους σε ανθρώπους κάθε λογής, όσο σκληρό και αν ακούγεται αυτό.
Η Ελλάδα δεν θεωρώ πως δεν έχει την δύναμη να ελέγξει τα σύνορα της απλά συγκεκριμένες πολιτικές, συμφέροντα και ακραίες ιδεοληψίες δεν την αφήνουν να το πράξει. Η Ευρώπη σήμερα δεν είναι η ίδια και πρέπει εμείς να συμβάλουμε στο να αλλάξει αυτό, ως ευρωπαίοι πολίτες, ως ελεύθερα και δημοκρατικά σκεπτόμενα όντα. Να ευχόμαστε να μην ξαναχρειαστεί να προσευχηθούμε για κανέναν άλλο λαό που στοχοποιήθηκε από κάποια τρομοκρατική οργάνωση, μέχρι τότε όμως όλοι είμαστε Γάλλοι, όλοι στεκόμαστε στο πλευρό της Γαλλίας…
*Ο Χρήστος Στέφος είναι Απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου της Κρήτης.